Kabanata 46: Nalalapit na pagbabalik
Sa loob ng SUV sa New York, napangiti si Ariel sa alaala.
“Ruel…” bulong niya.
“Ang dali mong paniwalaan…”
“Ang dali kong pinaniwala…”
Tahimik ang loob ng sasakyan.
Sa labas, mas maliwanag na ang daan papuntang airport.
“Sir, we’re approaching the airport,” sabi ng driver.
“Good.”
Huminga siya nang malalim.
Sumandal muli sa upuan.
Tumingin sa tablet.
Naka-pause pa rin ang mukha ni Claire.
Sa tabi nito, si Jiro.
Mas matagal niyang tinitigan ang binatilyo.
“Hindi ko na kayo iiwan sa anino,” mahina niyang sabi.
Dahan-dahan niyang pinatay ang screen.
Nagdilim.
Tanging ilaw ng lungsod ang natira.
Sa bintana, dumaan ang runway lights.
Malapit na.
Tumingin siya sa sarili niyang repleksiyon.
Hindi na si Ruel.
Hindi na ang lalaking naka-sumbrero sa San Juan.
Ito na siya.
Si Ariel.
“At ngayon…” bulong niya.
“Hindi na ako magtatago.”
Sa pagkakataong ito, hindi na siya babalik bilang isang tauhan.
Hindi na bilang driver.
Hindi na bilang isang pangalang hiniram.
Babalik siya bilang ang tunay niyang pagkatao.
Bilang lalaking may kapangyarihan.
At bilang amang matagal nang nawala.
“Magkikita na tayo, Jiro.”
Tahimik.
Pero buo ang pasya.
At habang papasok ang sasakyan sa paliparan, nagsimula ang pagbabalik ng isang lihim na matagal nang itinago. /Itutuloy sa susunod na kabanata