Kabanata 144: Ang dapat mamatay
Hindi pa.
“Sino?” tanong ni Claire. “Sino ang pangalang ibinigay ni Papa?”
Tumingin si Arturo sa camera.
“Marco Leon.”
Napakunot-noo si Monet.
“Hindi tao si Marco Leon.”
“Iyon ang ibig sabihin ni Luis,” sagot ni Arturo. “Hindi tao ang gusto niyang patayin. Kundi ang pangalang ginawang permanente ni Renato Salcedo.”
Nanatiling nakataas ang marker ni Jiro.
Ayon kay Arturo, natuklasan ni Luis na ginagamit na sa mga gate, sasakyan, archive, at komunikasyon ang clearance na ginawa lamang sana para sa paglilipat kay Jiro. Nalaman din niyang nasa anak ni Salcedo ang badge.
“Pinapunta niya ang lalaki upang isauli iyon,” sabi ni Arturo. “Kapag isinara ang Marco Leon clearance, lalabas ang mga dinaanan nito.”
“Bakit papayag ang anak ni Salcedo?” tanong ni Ariel.
“Nangako siyang ibibigay ang tala ng ama kapalit ng ligtas na pag-alis.”
“Sinabi niya lang iyon,” sagot ni Jiro. “Hindi pa natin alam kung totoo.”
Tumango si Monet.
“Nasaan ang utos ni Luis na isara ang clearance?”
“May kopya sa folder ng La Vista sa lumang archive.”
Napatingin si Monet kay Vega.
Iyon ang kahong inilabas ng aide sa Palasyo at nahulog sa parking building. Laman nito ang mga plano ng Foundation at larawan.
Sinuri ni Vega ang imbentaryo.
May pahinang nakadikit sa likod ng blueprint. Ipinaghiwalay iyon ng evidence officer. Lumitaw ang pirma ni Luis.
IPASARA ANG MARCO LEON.
HUWAG BURAHIN ANG MGA LOG.
EBIDENSIYA LABAN KAY R. SALCEDO.
“Bahagyang sumusuporta ito sa kuwento ni Arturo,” sabi ni Jiro. “Pero kailangan pa ring patunayan ang pirma at petsa.”
Ipinagpatuloy ni Vega ang backup video mula sa La Vista.
Labimpitong minuto matapos pumasok ang anak ni Salcedo, lumabas ito nang mag-isa. Nakasuot na muli ang puting guwantes. Hindi makita ang singsing.
Makalipas ang labing-isang minuto, dumating ang isa pang sasakyan.
Isang babae ang bumaba, may dalang itim na medical bag.
Nakilala siya ni Monet.
Ang aide na nahuli nila sa parking building. Sa clearance ni Monet dumaan ang pahintulot nitong isara ang kabaong ni Luis.
Binuksan ang ligtas na linya patungo sa silid kung saan ito nakakulong.
“Bakit ka pumunta sa La Vista noong gabing namatay si Luis?” tanong ni Monet.
Matagal bago sumagot ang babae.
“May tumawag mula sa bahay. Pagdating ko, may tama ng bala si Senator Luis, pero gising pa siya.”
“Nasaan ang anak ni Salcedo?”
“Wala na.”
“Sino ang kasama ni Luis?”
Napayuko ang aide.
“Ang lalaking nakatira sa nakatagong silid.”
Nanigas si Claire.
“Si Gabriel?”
Tumango ang babae.
“Sinubukan kong tumawag ng ambulansiya. Pinigilan niya ako. Siya rin ang nag-utos na atake sa puso ang ilagay sa unang ulat.”
Lumipat ang camera kay Gabriel, na binabantayan sa ligtas na silid.
Hindi ito umiwas.
“Totoo,” sabi niya. “Pero utos iyon ni Luis.”
“Bakit?” tanong ni Claire.
“Kapag naiulat ang pamamaril, sisiyasatin nila ang mansiyon. Makikita ang silid, pati ako,” sagot ni Gabriel. “Pinili niyang ilihim ang bala.”
“Sinabi ba niya kung sino ang bumaril?”
Tumitig si Gabriel kay Arturo.
“Sinabi niyang hindi ang anak ni Renato Salcedo ang bumaril.” /Itutuloy sa susunod na kabanata