Kabanata 146: Shootout sa Washington
Tahimik ang silid habang nakatutok ang lahat sa mukha ng anak ni Salcedo.
Sa operations room sa Washington, lima sila: si Jiro sa tabi ng pisara, sina Claire at Ariel sa likuran, si Esther na hawak ang rosaryo, at si Vega sa harap ng console.
Nasa kamao ni Jiro ang singsing na ipinadaan ni Claire—ang susi ng Subject Two. Nasa panaderya sa Pilipinas si Nicole, kasama nina Marta, Christian, at dalawang tauhan ng Rueda.
Magkahiwalay ang dalawang susi.
Sabay—
Biglang pumutok ang salaming panel sa tabi ng pinto.
Ang unang bala ay tumama sa monitor. Nabasag ang mukha ng anak ni Salcedo sa nagkislapang mga piraso ng screen.
Tatlo pang putok ang sumunod.
“Baba!” sigaw ni Ariel.
Sinunggaban niya si Jiro at ibinagsak sa sahig. Hinila naman ni Claire si Esther sa likod ng mesa habang pinatay ni Vega ang mga feed.
Sa Pilipinas, saglit na nakita ni Monet ang pagyuko nila.
Naging itim ang linya.
Umalingawngaw ang alarma. Namula ang operations room sa emergency lights. Sa corridor, gumanti ng putok ang dalawang security officer.
Isa sa kanila ang napaatras sa pintuan, duguan ang balikat.
“Rear stairwell!” sigaw nito. “Evacuate!”
Tinulungan siya ni Ariel habang binubuksan ni Vega ang emergency door sa likod ng mga kabinet. Hindi iyon lumang tagong ruta—emergency exit iyon ng gusali.
Nauna sina Claire at Esther. Sumunod ang sugatang bantay, inalalayan ni Ariel. Naiwan sina Jiro at Vega.
Isang bala ang tumagos sa pinto at tumama sa pisara.
Nabura ang kalahati ng salitang SIGURADO.
Sa ilalim nito, nanatiling buo:
IISANG BARIL — LUIS AT TOMAS.
“Jiro, ngayon na!” sigaw ni Claire.
Tumakbo sila.
Amoy pulbura at mainit na metal ang stairwell. Sa itaas, patuloy ang putukan. Sa ibaba, kumikislap ang ilaw patungo sa basement loading bay.
“Paano nila tayo nahanap?” tanong ni Claire.
“Hindi ko pa alam,” sagot ni Vega. “Pero walong segundo bago ang unang bala, may tinanggihang koneksiyon sa secure line ng Palasyo.”
“Anong ginamit?”
“Ang pinutol na clearance ni Marco Leon.”
Humigpit ang kamao ni Jiro sa singsing.
“Hindi iyon para makapasok,” sabi niya. “Hudyat iyon sa mga naghihintay na rito.”
Posible lamang, pero tugma ang oras.
Sa basement, dalawang nakabaluting sasakyan ang nakahanay sa ramp. Binuksan ng isang bantay ang una.
“Pasok!”
Bago sila makalapit, umugong ang putok mula sa kabilang gusali. Sunod-sunod na bala ang tumama sa windshield at pinto ng sasakyan.
Nagsidapa ang lahat sa likod ng konkretong poste.
“Alam nila ang evacuation route,” sabi ni Ariel.
“Dahil gusto nilang gamitin natin iyon,” sagot ni Jiro.
Muling pinaputukan ang mga sasakyan, hindi sila. Itinutulak sila palayo.
“Service passage!” sigaw ni Vega.
Tumakbo sila sa pagitan ng mga poste. Inakay ni Claire si Esther. Inalalayan ni Ariel ang sugatang bantay. Nasa likuran sina Jiro at Vega.
Pagbukas nila ng bakal na pinto patungo sa service alley, bumagsak ang pulang tuldok ng laser sa kamao ni Jiro.
Nagsitigil sila.
Mula sa dilim, isang lalaking nagsasalita ng Tagalog ang sumigaw:
“Iwan mo ang singsing, Jiro. Makakalabas silang lahat nang buhay.” /Itutuloy sa susunod na kabanata