Kabanata 147: Sa puting ulap
“Iwan mo ang singsing, Jiro. Makakalabas silang lahat nang buhay.”
Hindi gumalaw si Jiro. Tinatamaan ng laser ang singsing sa kamao niya. Sa unahan, nakayuko sina Claire at Esther. Inaalalayan ni Ariel ang bantay na duguan ang balikat. Nasa tabi ni Jiro si Vega.
Umalingawngaw sa radyo ang boses ng ikalawang security officer, na nanatili sa corridor.
“Dalawa sa bubong. May sumusugod sa hagdan!”
“Limang segundo,” sigaw ng lalaking nasa dilim.
Lumipat ang laser sa noo ni Esther.
Palihim na iniabot ng sugatang bantay ang baril kay Ariel. Napansin ni Vega ang emergency handle sa tabi ng pinto ng loading bay.
Lima.
Tumingin si Jiro kay Vega.
Apat.
Bahagyang tumango si Vega.
Tatlo.
Kinuyom ni Jiro ang singsing.
Dalawa.
“Ngayon!”
Hinila ni Vega ang handle.
Bumulwak ang puting foam mula sa mga nozzle sa ibabaw ng pinto. Nawala ang laser. Kasabay nito, nagpaputok si Ariel sa pinanggalingan ng boses.
Sumagot ang putukan.
Tumama ang isa sa bakal na pinto. Isa pa ang dumaan sa manggas ni Jiro, mainit na gumuhit sa balat bago bumaon sa pader.
“Takbo!” sigaw ni Claire.
Hinila niya si Esther pakaliwa. Inakay ni Vega ang sugatang bantay. Nasa likod nila sina Jiro at Ariel.
Sa puting ulap, may lalaking sumugod mula sa eskinita at sinunggaban ang pulsuhan ni Jiro. Nagbanggaan sila sa basang semento.
“Bitawan mo!”
Isinubsob ni Jiro ang kamay nila sa rehas. Napamura ang lalaki, ngunit hindi bumitaw. Kumislap ang singsing sa pagitan ng kanilang mga daliri.
Itinaas nito ang baril.
Isang putok.
Tinamaan ni Ariel ang hita ng lalaki. Bumagsak ito. Sinipa ni Jiro palayo ang baril at muling kinuyom ang singsing.
“Sa bubong!” sigaw ng bantay.
Bumalik ang laser. Dumaan iyon sa dibdib ni Ariel at huminto sa ulo ni Claire.
Dumapa silang lahat nang pumutok.
Tumama ang bala sa dumpster. Kumalansing ang bakal sa buong alley.
Sa kalsada, umalingawngaw ang mga sirena. Papalapit ang mga pulis at karagdagang security team.
“Umaatras sila,” sabi ng bantay sa radyo. “Pero may nakalusot sa operations room!”
Nawala ang laser.
Sumilong sila sa likod ng konkretong pader. Sinuri ni Claire ang braso ni Jiro. Gasgas lamang.
“Ang singsing?”
Binuksan ni Jiro ang kamao. Naroon pa rin.
Hinugot ni Vega ang receiver sa tainga ng sugatang umatake at ikinabit iyon sa tablet. Tatlong relay ang lumitaw.
“Tatlong relay—gaya ng mensahe sa aparato ni Monching,” sabi niya. “Washington muna, lumang linya sa San Juan, saka sistemang kahawig ng Rafael Protocol.”
“Hindi patunay na Rueda,” sabi ni Ariel.
“Maaaring ginaya,” dagdag ni Claire.
Dumilat ang sugatang lalaki at ngumiti.
“Hindi lang singsing ang pakay namin.”
Binuksan ni Vega sa tablet ang emergency camera. Lumitaw ang wasak na operations room.
May nakamaskarang tao sa ilalim ng console.
May hinugot itong itim na aparato mula sa ilalim ng mesa.
“Hindi iyan sa atin,” bulong ni Vega.
Tumingin sa camera ang sugatang lalaki.
“Hindi kami ang naglagay niyan.”
Itinaas ng nakamaskarang tao ang aparato sa camera.
Sa maliit nitong screen, iisang clearance ang kumislap:
MARCO LEON. /Itutuloy sa susunod na kabanata