Kabanata 19: Yakap ng ina
“Wala na siya.”
Mahina ang boses ni Claire.
“Patay na ang tatay ko.”
Napatingin si Jiro sa kanya.
“Si Senator Luis.”
“Ilang buwan na.”
Saglit siyang tumingin sa malayo.
Sa highway.
Sa mga sasakyang dumadaan.
Parang doon niya hinahanap ang lakas para ipagpatuloy ang kuwento.
“Habang buhay niya akong kinontrol.”
“Kung sino ang kakaibiganin ko.”
“Kung saan ako pupunta.”
“Kung sino ang papakasalan ko.”
Napahawak siya sa dibdib.
“Kasama na doon… ang anak ko.”
Lumapit siya kay Jiro.
Hindi na siya nag-aatubili ngayon.
“Pinanganak kita nang lihim.”
“Pero nalaman din niya.”
Napapikit siya sandali.
“Sinabi niyang may dalawang pagpipilian lang ako.”
“Ilayo kita.”
“O ipapapatay ka niya.”
Napahigpit ang hawak ni Jiro sa gilid ng pinto ng Vios.
Hindi niya alam kung paniniwalaan niya ang naririnig.
“Hindi kita iniwan dahil ayoko.”
Lumapit pa si Claire.
“Iniwan kita para mabuhay ka.”
Sa gilid, tahimik lang si Christian.
Si Monching naman ay nakatingin sa lupa.
“Pinanood kitang lumaki,” sabi ni Claire.
“Alam mo ba kung ilang beses akong pumunta sa Tatalon?”
Napatingin si Jiro.
“Tuwing may sakit ka.”
“Tuwing may problema si Esther.”
“Tuwing may kailangan kayo.”
“Laging may paraan para matulungan kayo.”
Napangiti siya nang bahagya.
“Pero hindi ako puwedeng lumapit.”
“Hindi ako puwedeng magpakilala.”
May luha nang tumulo sa pisngi niya.
“Hanggang ngayon.”
Lumapit pa siya kay Jiro.
Isang hakbang na lang ang pagitan nila.
“Matagal na kitang gustong yakapin.”
Unti-unti niyang inabot ang kamay ni Jiro.
“Pasensya ka na.”
Saglit na hindi gumalaw si Jiro.
Pagkatapos ay hinayaan niyang mahawakan ang kamay niya.
Mainit.
Totoo.
Hindi na napigilan ni Claire.
Yumakap siya.
Mahigpit.
Parang binabawi ang lahat ng taon na nawala.
Sa una ay nakatayo lang si Jiro.
Hindi niya alam kung ano ang mararamdaman.
Pero hindi niya rin itinulak palayo ang babae.
Pagkaraan ng ilang sandali, humiwalay si Claire.
Pinunasan niya ang mata niya.
Pagkatapos ay ngumiti.
Hindi na iyon ngiti ng senador.
Ngiti iyon ng isang ina.
“Halika.”
Napatingin si Jiro.
“Saan?”
Tumuro si Claire papasok sa gate ng La Vista.
“Sa bahay.”
Tahimik ang paligid.
“At simula ngayon…”
Huminga siya nang malalim.
“Ngayon din.”
“Lilipat ka na dito.” /Itutuloy sa susunod na kabanata