Kabanata 128: Sa mata ni Claire
Nakatitig si Claire sa larawan ni Monching.
Nakatali ito sa upuan sa driveway ng Gabriel Serrano Foundation.
Sa leeg nito, nakasabit ang mensahe:
DALHIN NINYO ANG SUBJECT ONE AT SUBJECT TWO.
AT HAYAANG SI CHRISTIAN ANG MAGHATID SA KANILA.
May hindi tugma.
Kinalas na ng mga tauhan ni Tomas ang tali ni Monching. Ngunit ngayon, bihag na naman ito.
Maaaring nahuli siyang muli.
Maaaring palabas lamang ang pagpapalaya.
O maaaring si Tomas mismo ang nagdala sa kanya sa foundation.
Wala pa silang sapat na patunay.
—
Napatingin si Claire kay Jiro.
Subject Two.
Anak nila ni Ariel.
Tagapagdala ng singsing.
Batang iniligtas sa pamamagitan ni Esther.
Si Esther ang unang anchor dahil binigyan nito si Jiro ng pangalan, tahanan, at buhay na hindi gawa ng politika o pera.
Sa kabilang monitor ay si Nicole.
Subject One.
Anak nina Monet at Tomas.
Tagapagbigkas ng rutang kailangan upang mabuksan ang buong talaan.
Hindi pala aksidente na pareho silang lumaki sa Tatalon.
Si Jose Daniel ang unang takip.
Si Christian ang tagapaglapit.
Si Monching naman ang amang hindi sinabihan tungkol sa pangalawang tungkulin ng sariling anak.
Lahat sila ay may papel.
Ngunit walang nakaaalam ng buong plano.
—
Napatingin si Claire sa pangalang nasa mapa.
GABRIEL SERRANO FOUNDATION.
Tunay ang pirma ni Gabriel sa dokumento mula sa ikalawang anchor.
Ngunit may ibang nagdagdag ng babalang huwag pagkatiwalaan si Tomas.
Katulad iyon ng binagong recording ni Raymond.
Katotohanang dinugtungan ng kasinungalingan.
Iisang paraan ang paulit-ulit na ginagamit ng kalaban.
Baguhin ang isang pangalan.
Magdagdag ng isang pangungusap.
Pagkatapos, hayaang sila mismo ang mag-away kung alin ang dapat paniwalaan.
—
“Hindi pupunta sina Jiro at Nicole,” sabi ni Claire.
Napalingon sa kanya si Ariel.
“Buhay si Monching.”
“Alam ko.”
“At hinihingi nila ang dalawang subject.”
“Hindi sila ang tunay na pakay.”
Lumapit si Claire sa screen.
“Mga susi sila.”
“Sa ano?” tanong ni Jiro.
Hindi agad sumagot si Claire.
Tinitigan niya ang gate ng foundation.
Ang mga haliging bato.
Ang mahabang driveway.
At ang maliit na pinto sa kaliwang bahagi ng gusali.
Pamilyar iyon.
—
Labingwalong taon na ang nakalipas.
Gabi nang dalhin si Claire sa compound.
Si Gabriel Serrano ang nagbukas ng maliit na pinto.
Mahigpit na hawak ni Claire ang sobre at ang singsing na may ukit na De Dios.
Sa kabilang silid, naririnig niya ang pag-iyak ng kanyang sanggol.
“Nasaan ang anak ko?” tanong niya.
“Buhay.”
“Gusto ko siyang makita.”
“Kung gusto mong manatili siyang buhay, hindi mo maaaring malaman ang buong ruta.”
Inilapag ni Gabriel sa mesa ang isang dokumento.
Tatlong linya lamang ang nakasulat:
ISANG TAGADALA.
ISANG ANCHOR.
ISANG PANGALAN NA HINDI GALING SA DUGO.
“May gagawa ng bagong buhay para sa anak mo,” sabi ni Gabriel. “Hindi ikaw. Hindi rin ako.”
“Anong kailangan mo sa akin?”
Tumingin siya sa sobre at singsing.
“Patunay na dapat siyang mahanap kapag ligtas na.”
Iniwan ni Claire sa mesa ang dalawang bagay.
Bago siya paalisin, nagsalita muli si Gabriel.
“Kapag sabay nilang hinanap ang dalawang bata, hindi na mga bata ang tunay nilang pakay.”
“Ano, kung ganoon?”
“Ang nasa ilalim ng gusaling ito.”
—
Bumalik si Claire sa kasalukuyan.
“Nakapunta na ako riyan,” sabi niya.
Nanigas si Ariel.
“Kailan?”
“Noong gabing sinimulan ang paglipat kay Jiro.”
Napatingin sa kanya ang anak.
“Diyan mo ako huling nakita?”
Umiling si Claire.
“Hindi kita nakita. Narinig lang kitang umiiyak sa kabilang silid.”
Nangingilid ang luha niya, ngunit ipinagpatuloy niya.
“Diyan ko ibinigay kay Gabriel ang unang sulat at singsing.”
“Kung ganoon, kay Gabriel nagmula ang mga iyon bago dinala ni Tomas kay Esther,” sabi ni Jiro.
Tumango si Claire.
Ngayon ay malinaw na ang bahaging iyon ng ruta.
Claire.
Gabriel.
Tomas.
Esther.
At sa dulo—
Jiro.
—
“Ano ang nasa ilalim ng foundation?” tanong ni Vega.
“Hindi ko nakita. Pero sinabi ni Gabriel na may mas malaking talaan doon.”
“Mas malaki kaysa sa natagpuan sa Tatalon?” tanong ni Ariel.
“Oo.”
Ang talaan sa ilalim ng pasimano ay gabay lamang.
Nandoon ang pagkakakilanlan at tungkulin ng Subject One at Subject Two.
Ngunit maaaring nasa ilalim ng foundation ang buong archive ng network.
“Bakit si Christian ang kailangang maghatid?” tanong ni Esther.
“Dahil siya ang tagapaglapit,” sagot ni Claire. “Siya ang kasamang inaasahang kikilalanin ng lumang sistema.”
“Kung ganoon, papasok kami at kukunin si Monching,” sabi ni Jiro.
“Hindi.”
Mariin ang boses ni Claire.
“Ma—”
“Gusto nilang sundin natin ang orihinal na ayos.”
Subject One.
Subject Two.
Tagapaglapit.
Kumpleto ang tatlo.
Ngunit may isang taong hindi isinama sa mensahe.
Isang taong alam nilang kusang susunod kapag inilagay sa panganib si Jiro.
—
“Hindi si Monching ang tanging pain,” sabi ni Claire.
“Lahat kayo ang pain.”
“Then sino ang target?” tanong ni Ariel.
Tumingin si Claire sa bukas na gate ng foundation.
Hindi niya pa tiyak kung kailangan siya upang mabuksan ang archive.
Ngunit sigurado siyang inaasahan siyang pumunta roon.
Kilala ng gumawa ng bitag ang kanyang nakaraan.
Kilala rin nito ang kahinaan niya bilang ina.
“Hindi nila kailangang isulat ang pangalan ko,” sabi niya.
“Alam nilang susunod ako.” /Itutuloy sa susunod na kabanata