Kabanata 127: Pagdurugtong ng mga piraso
Nakatitig si Jiro sa itim na screen.
Wala na roon si Tomas.
Wala na rin ang kuha kay Monching.
Sa kabilang monitor, nanatili ang pangalan ng lugar kung saan huminto ang tagasubaybay:
GABRIEL SERRANO FOUNDATION.
Huminga nang malalim si Jiro.
“Sandali.”
Napatingin sa kanya sina Ariel, Claire, Esther, at Vega.
“Huwag muna tayong gumalaw.”
“Anak, nandoon ang kahon,” sabi ni Ariel.
“Pekeng kahon.”
Tumayo si Jiro at lumapit sa malaking whiteboard sa gilid ng operations room.
Kumuha siya ng marker.
Hinati niya ang board sa tatlong bahagi.
SIGURADO.
HINDI SIGURADO.
BINAGO.
—
Sa ilalim ng SIGURADO, isinulat niya ang unang pangalan.
JIRO — SUBJECT TWO.
“Ako ang anak nina Mama Claire at Papa,” sabi niya. “Si Mama Esther ang unang anchor. Siya ang nagbigay sa akin ng pangalan, tahanan, at totoong buhay.”
Isinulat niya ang kasunod.
NICOLE — SUBJECT ONE.
“Anak siya nina Monet at Tomas. Siya ang tagapagbigkas ng ruta. Ako naman ang tagapagdala ng singsing.”
Napatingin siya kay Nicole sa screen ng panaderya.
“Hindi tayo aksidenteng parehong inilagay sa Tatalon.”
Tahimik na tumango si Nicole.
Sumunod niyang isinulat:
JOSE DANIEL — UNANG TAKIP.
“Ginamit ang pangalan niya para ilayo sa akin ang mga naghahanap.”
Pagkatapos:
CHRISTIAN — TAGAPAGLAPIT.
“Alam ni Christian na inilapit siya sa akin. Pero hindi niya alam ang pangalawang tungkulin niya.”
Mula sa Tatalon, nagsalita si Christian.
“Na ako ang magdadala sa’yo kay Nicole kapag nalantad ka na.”
“Oo,” sagot ni Jiro. “At nang lumabas sa publiko kung sino ako, nagsimula ring gumalaw ang lahat.”
—
Lumipat si Jiro sa ikalawang bahagi.
HINDI SIGURADO.
Isinulat niya ang pangalan ni Tomas.
“Hindi natin alam kung kakampi siya.”
“Pinakawalan niya si Monching,” sabi ni Claire.
“Kinalas lang ang tali,” sagot ni Jiro. “Hindi pa natin alam kung nakalabas na si Monching.”
Isinulat niya ang pangalan ni Gabriel Serrano.
“Akala natin patay na siya. Pero ginamit ang pangalan ng foundation niya.”
“Pwedeng buhay siya,” sabi ni Esther.
“O ginagamit lang ang pangalan niya,” sagot ni Jiro.
Sumunod niyang isinulat:
LALAKING MAY SINGSING NI RAFAEL.
“Hindi siya tunay na tagapagmana. Mali ang daliri niya noong una. Itinama lang niya matapos siyang pagtawanan ni Marta.”
“Pero paano niya nalaman ang tungkol sa bahay?” tanong ni Nicole.
Hindi agad sumagot si Jiro.
Iyon din ang tanong niya.
—
Lumipat siya sa ikatlong bahagi.
BINAGO.
Isinulat niya:
MENSAHE NI RAYMOND.
“Pinagdikit ang tunay na recording at pekeng pahayag tungkol sa ama ni Nicole.”
Sumunod:
MGA TALA NG AKSIDENTE NI TOMAS.
“Pinalabas na patay siya.”
Pagkatapos:
MGA PANGALAN AT RUTA.
“Paulit-ulit nilang ginagamit ang mga apelyidong Rueda, Brennan, De Dios, Velasco, at Serrano para lituhin tayo.”
Huminto si Jiro.
Tiningnan niya ang kabuuan ng whiteboard.
Sa unang pagkakataon, hindi na magkakahiwalay na pangyayari ang nakikita niya.
May iisang paraan ang kalaban.
Kumuha ng katotohanan.
Dagdagan ng kasinungalingan.
Pagkatapos, hayaang sila mismo ang mag-away kung alin ang paniniwalaan.
—
“Vega,” sabi ni Jiro, “ibalik mo yung oras sa CCTV ng bahay.”
“Anong bahagi?”
“Bago sinabi ni Tomas kung nasaan ang ikalawang anchor.”
Mabilis na binuksan ni Vega ang mga tala.
Ipinakita niya ang oras nang lumabas ang lalaking may singsing mula sa barung-barong.
Pagkatapos, ipinakita niya ang oras nang banggitin ni Tomas ang bahay sa Tatalon.
May labing-isang minutong pagitan.
Nauna ang lalaki sa bahay bago pa sinabi ni Tomas ang lokasyon.
Napakunot ang noo ni Ariel.
“Ibig sabihin, hindi niya nalaman sa compromised line.”
“Oo,” sabi ni Jiro.
“Alam na niya bago pa tayo linlangin tungkol sa Project 4.”
“Kanino niya nalaman?” tanong ni Claire.
Tumingin si Jiro sa mga pangalan sa board.
Iilan lamang ang nakaaalam na konektado ang bahay sa ikalawang anchor.
Tomas.
Gabriel.
Ang lumang network nina Serrano at Velasco.
At kung sinuman ang gumawa ng orihinal na plano para itago siya.
“Hindi lang Brennan ang may tao sa loob,” sabi ni Jiro. “May traydor sa mismong lumang network.”
—
“May isa pa,” sabi ni Vega.
Ipinakita niya ang pahinang may babala:
HUWAG MAGTIWALA SA SINUMANG MAY HAWAK SA IKALAWANG ANCHOR.
KAHIT KAY TOMAS.
“Sinuri ko ang sulat at pirma.”
“Ano ang nakita mo?” tanong ni Jiro.
“Tunay ang pirma ni Gabriel Serrano.”
Tahimik ang lahat.
“Pero hindi niya isinulat ang babala.”
Pinalaki ni Vega ang mga letra.
Magkaiba ang diin ng panulat.
Magkaiba ang tinta.
Magkaiba rin ang edad ng pagkakasulat.
“Mahigit labingwalong taon na ang pirma,” paliwanag ni Vega. “Pero wala pang anim na buwan ang babala.”
“May nagdagdag,” sabi ni Claire.
Tumango si Vega.
Isa na namang katotohanang dinugtungan ng kasinungalingan.
Katulad ng recording ni Raymond.
—
Napatingin si Jiro sa kuha ng tunay na kahon.
“Kung nadagdagan ang pahina anim na buwan na ang nakalipas, may nakapagbukas na sa totoong lalagyan.”
“Pero hindi nila kinuha ang listahan,” sabi ni Ariel.
“Dahil gusto nilang makita natin.”
Dahan-dahang bumalik ang tingin ni Jiro sa tracker ng pekeng kahon.
Gabriel Serrano Foundation.
“Hindi ninakaw ng lalaking iyon ang decoy.”
“Ano?” tanong ni Esther.
“Alam niyang may tracker.”
“Paano mo nasabi?” tanong ni Vega.
“Hindi siya nagtago.”
“Lumabas siya sa pinto habang nakatutok ang CCTV.”
“Ipinakita niya ang kahon.”
“Ipinakita rin niya ang singsing.”
“Pagkatapos, dinala niya tayo sa foundation.”
Tahimik.
Hindi iyon pagtakas.
Imbitasyon iyon.
—
Binuksan ni Vega ang pinakamalapit na camera sa compound ng Gabriel Serrano Foundation.
Mataas ang bakal na gate.
Madilim ang loob.
Nasa labas ang motorsiklong ginamit ng lalaking may singsing.
“Walang galaw,” sabi ni Vega.
Pagkasabi niya, isa-isang nagsindi ang mga ilaw sa loob ng compound.
Bumukas ang gate.
Walang lumabas.
Ngunit sa gitna ng driveway ay may isang upuan.
May nakaupong lalaki.
Nakatali ang mga kamay.
Duguan ang damit.
“Palapitin mo,” sabi ni Christian.
Pinalaki ni Vega ang kuha.
Si Monching.
Buhay.
May nakasabit na karton sa kanyang leeg.
Iisang pangungusap ang nakasulat:
DALHIN NINYO ANG SUBJECT ONE AT SUBJECT TWO.
Napatingin si Jiro kay Nicole.
Ngunit may maliit pang sulat sa ibaba.
Halos hindi makita.
Pinalaki iyon ni Vega.
AT HAYAANG SI CHRISTIAN ANG MAGHATID SA KANILA. /Itutuloy sa susunod na kabanata