Kabanata 131: Dalawang bitag
Muling pinanood ni Jiro ang kuha kay Monching.
Tatlong beses nitong ikinumpas ang kanang paa, saka huminto bago kumumpas muli.
“Apat,” sabi ni Claire. “Kompromisado ang lugar.”
Sa malaking screen, nanatiling nakatali si Monching sa driveway ng Gabriel Serrano Foundation. Nakabitin pa rin sa dibdib nito ang karatulang nag-uutos na dalhin sina Nicole at Jiro at hayaang si Christian ang maghatid.
Sa kabilang monitor, kumikislap ang markang inilagay ni Vega sa mapa ng La Vista.
“Doon nagmula ang ikaapat na tugon,” sabi niya. “Ginamit lang na relay ang Foundation.”
Kumuha si Jiro ng panulat at hinati sa dalawa ang pisara.
FOUNDATION.
LA VISTA.
Sa ilalim ng una, isinulat niya ang mga pangalan nina Monching, Nicole, Jiro, at Christian. Sa ilalim ng ikalawa, isinulat niya si Senator Luis at ang silid na binuksan mula sa loob.
“Ang tracker sa pekeng kahon ay sadyang dinala sa Foundation,” sabi ni Dan mula sa linya. “Hindi iyon pagtakas. Paanyaya iyon.”
“At ang listahan sa Tatalon ang nagturo kung sino ang kailangan nila,” dagdag ni Marta. “Si Nicole ang Subject One. Si Jiro ang Subject Two. Si Christian ang tagapaglapit.”
Napatingin silang lahat kay Christian.
“Ang bilin ni Gabriel ay dalhin ko si Jiro kay Nicole kapag nalantad siya,” sabi nito. “Binabaligtad nila ngayon ang tungkulin ko para magmukhang kusang-loob nating sinusunod ang ruta.”
Isinulat ni Jiro ang salitang RUTA sa pagitan ng dalawang lugar.
Naalala niya ang lahat: ang singsing na isinuot sa maling daliri, ang larawan ni Tomas, ang tunay at pekeng kahon, ang orihinal na talaan, at ang babalang idinagdag kamakailan sa sulat ni Gabriel. Sa bawat pagkakataon, totoong detalye ang ginagamit upang maitago ang kasinungalingan.
“Hindi lang tayo inilalapit sa Foundation,” sabi niya. “Inilalayo rin tayo sa La Vista.”
Tahimik si Claire. Alam niyang kasama siya sa kalkulasyon kahit wala ang pangalan niya sa karatula. Siya ang nagbigay kay Gabriel ng unang sulat at singsing. Siya rin ang ina ni Jiro. Kapag sumunod siya, mabubuo ang dating hanay ng mga tagapagdala at saksi.
Tumunog ang telepono ni Vega.
Si Juancho.
“Wala na po ang taong nasa silid,” sabi nito. “May bukas na makitid na lagusan sa likod ng aparador. Hindi namin alam kung saan lumalabas. May bakas ng bagong putik sa sahig, kaya naniniwala kaming ilang minuto pa lamang mula nang umalis siya rito kasama ang isa pa.”
“May iniwan ba?” tanong ni Claire.
“Isang lumang bandeha at papel.”
Ipinadala ni Juancho ang larawan. Apat na guhit ang nasa itaas ng papel. Sa ilalim niyon ay isang pangungusap:
DALHIN ANG INA SA HULING SAKSI.
Napahigpit ang hawak ni Ariel sa balikat ni Claire.
Binura ni Jiro ang linyang naghihiwalay sa Foundation at La Vista.
“Hindi dalawang magkaibang bitag ang tinitingnan natin,” sabi niya. “Iisang operasyon ito.”
“Kung gayon, ako ang susunod nilang kukunin,” sabi ni Claire.
Umiling si Jiro.
“Hindi. Akala lang nila susunod ka.”
Humarap siya kay Vega.
“Hanapin mo ang labasan ng lagusan. Hindi tayo pupunta sa lugar na pinili nila. Uunahan natin ang saksi.” /Itutuloy sa susunod na kabanata