Kabanata 86: Ang mapa
Walang nagsalita.
Nakatitig lang silang lahat sa larawan ng singsing sa screen.
Yung parehong singsing.
Yung singsing na iniabot ng matandang babae kay Jiro sa umagang nagbago ang buhay niya.
Yung singsing na matagal na itinago ni Esther.
Yung singsing na naging dahilan kung bakit siya naglakad mula Tatalon hanggang La Vista.
Tahimik ang operations room.
Pero sa katahimikang iyon, parang may naririnig silang tik-tak ng oras.
Parang may bagay na nagbibilang pababa.
“Nasaan ang singsing?” tanong ni Ariel.
Agad.
Diretso.
Napatingin si Claire.
“Nasa La Vista.”
Tahimik.
Nanigas si Vega.
“That’s a problem.”
Napalingon si Jiro.
“Bakit?”
Huminga nang malalim si Vega.
“Dahil kung alam ni Gabriel na may laman ang singsing…”
Saglit siyang tumigil.
“…alam din ng Brennan.”
Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong silid.
Biglang bumalik sa isip ni Jiro ang mga nangyari sa Tatalon.
Yung lalaking naka-cap.
Yung multicab.
Yung larawan niya sa welcome dinner.
Yung litrato ni Nicole.
Hindi pala siya ang hinahanap.
Hindi lang siya.
Baka ang singsing.
Napatingin si Claire kay Ariel.
“Ano ang mapa?”
Umiling si Ariel.
“Hindi ko alam.”
Tahimik.
Pagkatapos, parang may naalala siya.
Mabagal.
Hindi sigurado.
“Wait.”
Lahat napatingin sa kanya.
“Gabriel…”
Tahimik.
“…once told me something.”
Napakunot ang noo ni Claire.
“Kailan?”
“Before I disappeared.”
Huminga si Ariel.
Mas malalim.
Parang hinuhukay ang alaala.
“Nasa parking garage kami.”
“Nung araw na ibinigay niya yung sobre.”
Tahimik.
“Sabi niya…”
Tumigil siya.
“…if anything happens to me, don’t trust paper.”
Lalong kumunot ang noo ni Vega.
“What does that mean?”
“I didn’t know.”
Tahimik.
“But maybe now I do.”
Napatingin siya sa larawan ng singsing.
“Maps are usually on paper.”
“But this one…”
Dahan-dahan siyang lumapit sa monitor.
“…was hidden inside a ring.”
Tahimik.
At doon nagsalita si Claire.
Mahina.
Parang kausap ang sarili.
“Yung tatay ko…”
Napatingin silang lahat sa kanya.
“Mahilig siya sa mga sikreto.”
Walang nagsalita.
“Tandang-tanda ko pa.”
Dahan-dahan siyang napaupo.
“May mga vault siya.”
“May mga safety deposit box.”
“May mga lupa na hindi nakapangalan sa kanya.”
Tahimik.
“At may isang bagay na paulit-ulit niyang sinasabi noon.”
Napatingin si Ariel.
“Ano?”
Huminga nang malalim si Claire.
“‘The real power is never where people are looking.’”
Tahimik.
Mas mabigat kaysa dati.
Biglang nagsalita ang analyst.
“Sir.”
Lahat napalingon.
May bagong file na lumitaw sa screen.
Hindi ito galing kay Gabriel.
Hindi rin galing sa Brennan feed.
Bagong source.
Unknown.
Encrypted.
Nagkatinginan sina Vega at Ariel.
“Open it.”
Mabilis nag-type ang analyst.
Maya-maya—
May lumabas na isang larawan.
Isang lumang simbahan.
Nanlaki ang mata ni Jiro.
“Hindi pwede…”
Lumapit siya sa screen.
Mas malapit.
At doon niya nakilala.
San Isidro Labrador.
Yung simbahan.
Yung simbahan kung saan sila nagsakristan ni Christian.
Yung simbahan kung saan niya unang nakilala ang insan niya.
Tahimik.
Sa ilalim ng larawan, may isang coordinate.
At isang linya.
FIND THE FIRST KEEPER.
Walang huminga.
Si Claire ang unang nagsalita.
“First keeper?”
Napailing si Ariel.
Hindi niya alam.
Pero si Jiro—
Nanlamig ang batok.
Dahil may naalala siya.
Hindi tungkol sa singsing.
Hindi tungkol sa mapa.
Kundi tungkol sa isang tao.
Isang matandang lalaki.
Tagalinis ng simbahan.
Tahimik.
Laging nandoon.
At minsan, noong siyam na taong gulang siya, may sinabi ito sa kanya.
Isang bagay na noon ay wala lang.
Pero ngayon—
Parang biglang nagkaroon ng kahulugan.
“Kapag dumating ang araw na hanapin ka ng mga tao…”
Mahina niyang bulong.
Nanlaki ang mata ni Claire.
“Ano?”
Napalunok si Jiro.
“…sabihin mo sa kanila na hindi ikaw ang nag-iingat.”
Tahimik.
Walang gumalaw.
Dahan-dahang tumayo si Vega.
“What?”
Napatingin si Jiro sa lahat.
Hindi na siya sigurado kung alaala ba iyon o panaginip.
Pero malinaw na malinaw ang mukha ng matandang lalaki sa isip niya.
At ang mas nakakatakot—
Hindi niya ito muling nakita matapos siyang mag-dose anyos.
Parang nawala.
Parang naglaho.
Parang may naghihintay lang ng tamang panahon para maalala siya.
Sa monitor, nananatiling nakabukas ang larawan ng lumang simbahan.
At sa loob ng operations room, unti-unting nagbabago ang direksyon ng buong kwento.
Dahil baka—
Ang sikreto ay hindi nasa Amerika.
Hindi nasa Scarsdale.
Hindi nasa Washington.
Kundi naiwan sa isang lumang simbahan sa Quezon City.
At kung tama si Gabriel—
May nauuna nang papunta roon. /Itutuloy sa susunod na kabanata