Kabanata 203: Dalawang mukha sa liwanag
At wala iyon sa silid.
Kumalas ang kandado. Pumasok ang dalawang bantay—hawak ng una ang itim na kahon ng pisikal na audit ng Pangulo; dala ng ikalawa ang patag na sobreng hiniling ni Marta mula Tatalon.
Sa labas, ginuguhitan ng ulan ang madilim na bintana. Sa loob, nakahilera ang lahat sa paligid ng salaming mesa. Nasa magkahiwalay na lalagyan pa rin ang dalawang bahagi ng huling pahina ni Luis. Hindi ginalaw ni Monet ang M-LEON-00 badge na nakaselyo sa kaniyang sinturon.
Sinuri ng tagapagsuri ang mga lagda sa talaan ng pagdadala. Saka pinatay ang ilaw sa kisame.
Isang puting sinag ang bumagsak sa kupas na litrato mula Tatalon. Lumaki sa dingding ang apat na mukha, kasabay ng mga salitang nakasulat sa likod:
ARTURO VELASCO.
GABRIEL SERRANO.
RAFAEL RUEDA.
MIGUEL’S SON—PROTECT HIM AT ALL COSTS.
Humigpit ang kapit ni Jiro sa sandalan. Iyon ang larawang matagal nang nag-uugnay sa mga pangalan sa lumang pangkat na nag-ingat ng mga lihim bago pa lumitaw ang Harbour Mirror.
Binuksan ni Vega ang itim na kahon. Kumaskas ang makapal na papel habang inilalabas niya ang kard ng isang dating kawani ng Palace archive.
Nagbago ang larawan sa dingding.
Ibang lalaki ang humarap sa kanila. Mas makitid ang mukha, iba ang hugis ng mga mata, at may peklat sa ilalim ng kaliwang tainga.
ARTURO FAJARDO.
PALACE ARCHIVE CONTROL.
TEMPORARY CLEARANCE TEST—ONE DAY.
Sa ilalim ng kard, nakatala ang mga gate na unang pinagsubukan ng Marco Leon clearance.
Pinindot ni Claire ang lumang recording. Mula sa maliit na aparato, umalingawngaw ang tinig ni Luis.
“Si Arturo Fajardo ang gumawa at unang sumubok nito sa mga gate.”
Pagkamatay ng tinig, tila lalo pang lumakas ang ulan.
“Si Papa mismo ang nagbanggit kay Fajardo,” sabi ni Claire. “Siya rin ang pinilit ni Renato na tanggalin ang taning na isang araw.”
Binuksan naman ang sobre mula Tatalon. Isang lumang tala ng pag-iingat ang inilatag sa ilalim ng salamin. Naroon ang buong pangalan ni Arturo Velasco, ang kaniyang larawan, lagda, at marka ng hinlalaki.
Magkatabi sa dingding ang dalawang mukha. Magkaiba ang mga mata, tainga, panga, at hugis ng noo. Sa mesa, hindi rin nagtugma ang lagda at marka ng hinlalaki ni Velasco sa mga nasa opisyal na rekord ni Fajardo.
“Hindi alyas,” sabi ng tagapagsuri. “Dalawang tao.”
Gamit ang kaliwang kamay, isinulat ni Jiro:
FAJARDO—CLEARANCE NG PALASYO.
VELASCO—PAG-IINGAT SA TATALON.
“Hindi natin ibibintang sa isa ang ginawa ng kabila,” sabi niya. “At wala pa ring patunay na alinman sa kanila ang nagpahintulot sa Hong Kong mirror.”
Balot pa rin ang kanan niyang palad. Hindi pa rin iyon naisusuri ng anumang scanner.
“Si Agnes Velasco ang nagdala kay Jiro ng sulat at singsing,” sabi ni Esther. “Kung si Arturo ang naunang tagapag-ingat, sino ang humalili?”
Mahinang tumunog ang monitor ni Christian. Mula sa stretcher, tumingin siya kay Marta.
Hindi kumibo si Marta. Ngunit nang ilapit niya ang sobre mula Tatalon, nakita ni Jiro ang panginginig ng kaniyang mga daliri.
“Hindi nagtapos kay Arturo ang hanay,” sabi niya.
Inilabas niya ang natitirang papel mula sa sobre. Bago iyon masinagan, tinakpan niya ng palad ang pangalang nasa ibaba.
“Hindi ninyo makikita sa lumang litrato ang huling tagapag-ingat,” bulong niya. “Pero buhay pa siya.” /Itutuloy sa susunod na kabanata