Kabanata 143: Ang nagbukas ng tarangkahan
HINDI PA TIYAK ANG SANHI NG KAMATAYAN.
Nanatili sa pisara ni Jiro ang huling pangungusap.
Dinala ang kabaong sa ligtas na forensic facility. Hindi ginalaw si Luis hanggang dumating ang pangkat at maitala ang bawat hakbang.
Kinuha ng forensic doctor ang projectile sa likod ng kaliwang tadyang.
“Hindi ito lumang sugat,” sabi nito. “May pagdurugo bago tumigil ang puso.”
Hindi pa iyon patunay na bala ang ikinamatay ni Luis. Ngunit buhay pa siya nang barilin.
May isa pang pagsusuring ipinagawa si Monet.
Ikinumpara ang projectile sa isa sa dalawang balang nakuha sa katawan ni Tomas.
Lumabas sa screen ang magkahawig na uka.
“Pareho ang uri ng bala at tugma ang rifling marks,” paliwanag ng eksperto. “Posibleng iisang baril, pero kailangan pa ng paghahambing.”
Kumuha ng marker si Jiro.
Sa ilalim ng POSIBLE, isinulat niya:
ISANG BARIL — LUIS AT TOMAS.
“Hindi pa ibig sabihin na iisa ang bumaril,” sabi niya.
“Pero maaaring nagpalipat-lipat ang armas,” sagot ni Monet.
Binuksan ni Vega ang digital death certificate ni Luis. Totoo ang pangalan at lisensiya ng doktor. Ngunit ipinasok ang dokumento sa Palace archive gamit ang clearance na hindi dapat humawak ng medical record.
MARCO LEON.
Dalawang oras matapos ang nakatalang oras ng pagkamatay.
“Tunay na doktor, kuwestiyonableng ulat,” sabi ni Jiro. “Parehong paraan.”
Hinanap ni Vega ang mga paggamit ng clearance noong gabing iyon. May entry sa tarangkahan ng mansiyon sa La Vista. Nabura ang pangunahing video, ngunit may kopya sa hiwalay na backup unit.
Dumating ang Palace vehicle.
Isang lalaki ang bumaba at ginamit ang Marco Leon badge.
Pinalaki ni Vega ang mukha.
Si Arturo Fajardo.
“Hindi niya sinabi na ginamit niya ulit ang pangalang iyon,” sabi ni Claire.
Sa video, binuksan ni Arturo ang tarangkahan. Mula sa likod ng sasakyan ay bumaba ang isa pang lalaki. Nakasuot ito ng puting guwantes.
Nang lumingon ito sa camera, itinabi ni Vega ang mukha sa mga kuha mula sa libing at himlayan.
Magkatugma.
Saglit na hinubad ng lalaki ang kaliwang guwantes upang ayusin ang manggas. Nasa kaliwang palasingsingan ang singsing ni Rafael.
“Maling daliri,” sabi ni Marta mula sa panaderya.
Kapareho iyon ng unang pagsuot na nakita sa San Juan, bago lumipat ang singsing sa kanang hintuturo.
“Kung tama ang timestamp, nasa La Vista ang anak ni Salcedo noong gabing namatay si Papa,” sabi ni Claire.
“At si Arturo ang nagbukas ng tarangkahan,” sagot ni Monet.
Humarap siya sa live camera mula sa archive. Bantay-sarado ng Palace team si Arturo.
“Bakit hindi mo sinabi ito?”
Namutla ang matanda.
“Hindi ko siya pinapasok upang patayin si Luis.”
“Alam mong armado siya?” tanong ni Monet.
Hindi sumagot si Arturo.
“Posibleng kapareho ng baril kay Tomas ang ginamit kay Luis.”
Pumikit si Arturo.
“Hindi ninyo nauunawaan.”
“Ano?” tanong ni Jiro.
Tumingin si Arturo sa camera.
“Si Luis ang nagpatawag sa anak ni Salcedo.”
Nanahimik ang lahat.
“Bakit?” tanong ni Claire.
“Upang ibigay sa kaniya ang pangalan ng taong talagang dapat mamatay.”
Hindi isinulat ni Jiro ang sinabi nito.
Hindi pa. /Itutuloy sa susunod na kabanata