Kabanata 84: Ang pangalang hindi dapat bumalik
Tahimik ang operations room.
Parang may humigop sa lahat ng tunog.
Nakatingin si Claire sa tablet sa kamay ni Ariel.
Namumutla.
Hindi makapaniwala.
“Hindi…” ulit niya.
Mas mahina.
“Hindi siya pwedeng buhay.”
Napatingin si Jiro sa ina.
Hindi niya pa nakikita itong ganito mula nang magkita sila ni Ariel sa Makati.
“Ma?”
Hindi sumagot si Claire. Nakatitig lang sa pangalan.
Gabriel Serrano.
Tahimik si Ariel.
Pagkatapos, inilapag niya ang tablet sa mesa.
“Claire…”
Dahan-dahan siyang napaupo.
Parang nanghina ang tuhod.
At doon, bumalik ang isang alaalang halos dalawampung taon na niyang ibinaon.
—
Makati. Mainit ang hapon.
Punong-puno ng tao ang opisina ni Senator Luis De Dios.
May mga consultant. May mga bodyguard. May mga fixer.
At may isang lalaking laging nasa likod ng lahat.
Tahimik.
Nakapolo.
Hindi sikat.
Hindi kilala ng publiko.
Pero lahat sumusunod.
Gabriel Serrano.
“Kung may gustong mangyari, kay Gabriel ka dumaan.”
Iyon ang bulung-bulungan noon.
Hindi senador.
Hindi negosyante.
Pero mas mapanganib kaysa sa dalawa.
At isang beses lang silang nag-usap nang harapan.
Naalala iyon ni Claire.
“Lumayo ka na kay Ruel.”
Yun ang sabi ni Gabriel noon.
Diretso.
Walang emosyon.
“Hindi mo naiintindihan ang pinapasok mo.”
At nang hindi siya sumunod—
Doon nagsimula ang lahat.
Ang surveillance.
Ang pagbabanta.
Ang mga sasakyang sumusunod.
Ang mga lalaking nakatambay sa labas ng townhouse.
Hanggang sa araw na pilit siyang isinakay sa sasakyan ng ama niya.
Hanggang sa araw na nawala si Ruel.
—
Bumalik si Claire sa kasalukuyan.
Nanlalamig pa rin ang mga kamay niya.
“Akala ko patay na siya,” sabi niya.
“After all these years…”
Tumango si Ariel.
“Kami rin.”
Tahimik.
Lumapit si Vega sa screen.
“We found him through a Swiss banking trail.”
May lumabas na bagong file.
Mga transaksyon.
Mga kumpanya.
Mga shell corporations.
At sa pinakailalim—
Isang pangalan.
SERRANO HOLDINGS AG.
“Three months ago lang nagkaroon ng movement,” sabi ni Vega.
“After ten years of complete silence.”
Tumahimik ang lahat.
Parang unti-unting nagbubuo ng larawan.
At hindi maganda ang larawan.
“Brennan,” bulong ni Ariel.
Tumango si Vega.
“We think he crossed over.”
Nanlamig ang hangin.
“Meaning?” tanong ni Jiro.
Napalingon silang lahat sa kanya.
Siya lang ang hindi nakakaalam.
Huminga nang malalim si Ariel.
“Meaning…”
Saglit siyang tumigil.
“…ang lalaking nagtangkang paghiwalayin kami ng mama mo.”
“Ang lalaking maaaring nag-coordinate sa mga taong humabol sa amin noon.”
“Posibleng nagtatrabaho na ngayon para sa Brennan.”
Tahimik.
Napatingin si Jiro kay Claire.
At doon niya nakita.
Takot.
Totoong takot.
Hindi para sa sarili.
Kundi para sa kanya.
—
Biglang nag-ilaw ang isang monitor.
ALERT.
ALERT.
ALERT.
Napalingon lahat.
“Ano na naman?” tanong ni Ariel.
Mabilis nag-type ang analyst.
“Sir…”
Nanlamig ang mukha nito.
“May bagong upload.”
Sa screen, lumitaw ang isang video.
Grainy.
Parang kuha mula sa lumang CCTV.
Date stamp:
July 18, 2008.
Napatayo agad si Ariel.
“Where did you get that?”
“Anonymous drop.”
Maya-maya—
Nag-play ang video.
Tahimik ang room.
Sa screen—
Isang parking garage.
Madilim.
At mula sa isang elevator—
Lumabas ang isang buntis na babae.
Nanlaki ang mata ni Jiro.
“Ma…”
Si Claire. Mas bata. Mas payat.
Pitong buwan nang buntis.
At kasunod niya—
Isang lalaking naka-itim.
Gabriel Serrano.
Tahimik ang room.
Habang pinapanood nila ang lumang footage.
Pagkatapos—
May isa pang lumabas sa frame.
Naka-cap.
Naka-jacket.
At nang umangat ang mukha—
Parang tumigil ang oras.
Si Ariel.
O si Ruel.
Noong bata pa.
Noong wala pang sugat.
Noong hindi pa sila naghihiwalay.
Hindi makapagsalita si Jiro.
Parang nanonood ng lumang pelikula tungkol sa sarili niyang buhay.
At doon—
May ginawa si Gabriel.
May iniabot siyang maliit na envelope kay Ariel.
Mabilis.
Palihim.
Parang ayaw makita.
Nag-freeze ang frame.
“Zoom.”
Utos ni Ariel.
Mabilis kumilos ang analyst.
Lumapit ang larawan.
Mas malinaw.
At sa ibabaw ng envelope—
May nakatatak na simbolo.
Isang simbolong nakita na nila dati.
Sa Scarsdale.
Sa mga file ng Brennan.
Sa motorsiklo sa tunnel.
Sa detonator ni Adrian.
Ang crest ng Brennan family.
Tahimik.
Mas mabigat kaysa putok ng baril.
Dahil ngayon—
May ebidensya na.
At ibig sabihin noon—
Mas matagal nang konektado ang mga Brennan sa buhay nila kaysa sa inaakala nilang lahat. /Itutuloy sa susunod na kabanata