Kabanata 210 – Ang anino sa selyo
Labingwalong minuto matapos mahulog mula sa hungkag na poste, nagsara sa likod ng envelope ang ikatlong tarangkahan ng compound.
Pumasok ang dalawang responder na may putik sa bota at basang balikat. Sa pagitan nila, tila lumulutang ang malinaw na evidence case. Sa labas, inuubos ng maputlang bukang-liwayway ang huling dilim. Tumutulo ang mga puno kahit tumigil na ang ulan.
Hindi naputol ang recording mula sa lumang hintayan.
Kinilala nina Dan at Mang Raul ang maitim na tela, ang mantsa ng kalawang, at ang tiklop sa kaliwang sulok.
“Iyan ang itinago namin,” sabi ni Dan.
Ipinahilis ng tagapagsuri ang ilaw. Kumislap ang pagkit na parang tuyong dugo. Sa ilalim nito, isa-isang umahon ang mga letra:
VICTORIA MERIDIAN ARCHIVE SYSTEMS LIMITED—HONG KONG.
May maliit na alon sa loob ng bilog sa ilalim ng pangalan.
“Selyo ito ng kompanya,” sabi ng tagapagsuri. “Hindi ito patunay kung sino ang nagbigay ng pahintulot.”
Nasa bulsa pa rin ni Jiro ang singsing. Balot ang kanang palad. Kaliwang kamay ang itinaas niya sa camera.
“Buksan sa harap ng lahat.”
Sa kabilang gilid hiniwa ang envelope upang manatiling buo ang selyo. Kumaluskos ang papel. Kumalat ang amoy ng lumang aparador—amoy ng panahong matagal na ikinandado.
Tatlong dokumento ang nasa loob: kasunduan sa subcontractor, talaan ng kagamitan, at kulay-asul na carbon copy ng resibo.
Binasa ni Claire ang mga linyang nagdurugtong sa lahat:
PROJECT: PALACE ARCHIVE MODERNIZATION.
FOREIGN RETENTION SERVICE: HARBOUR MIRROR.
CONTRACTOR: VICTORIA MERIDIAN ARCHIVE SYSTEMS LIMITED.
Mula sa kabilang silid, binuksan ni Vega ang na-preserbang ulat mula sa nakahiwalay na Node 17. Lumitaw ang tala ng Transfer 64B. Ang dating tila bansag lamang sa destinasyon ay naroon din:
HARBOUR MIRROR.
Nagtagpo ang lumang papel at sariwang bakas.
Sa talaan ng kagamitan, nakita nila ang numerong halos kinayod sa makinang iniwan sa newsroom:
PA-AUDIO-04.
“Kaya nakapagmukhang lehitimo ang mga huwad na recording,” sabi ni Ariel. “May lumang marka pa rin ng Palasyo ang makina.”
Ipinatong ng tagapagsuri ang carbon copy sa larawan ng pahinang hiniwa mula sa modernization ledger. Nagtugma ang numero ng resibo, pagitan ng mga salita, at maging ang tabinging gitling:
RELEASED UNDER MODERNIZATION CHAIN.
DESTINATION—NEWSROOM.
Hindi buong pamahalaan ang kasabwat. Isang totoong proyekto ang ginawang balat. Isang wastong pinto ang binuksan gamit ang maling kamay.
Sa ibaba ng resibo, mababasa ang:
OVERSEAS AUTHORITY—SEPARATE SEALED COPY.
“May contractor na tayo,” sabi ni Jiro. “Wala pa rin ang nagpahintulot.”
Umilaw ang ligtas na monitor. Mula sa kaniyang taguan, pinalaki ni Alice ang larawan ng halos nakayod na sticker sa PA-AUDIO-04. Sa ilalim ng mga gasgas, naroon din ang maliit na alon.
Pagkatapos, itinuro niya ang pinakailalim ng carbon copy:
CUSTODY COPY 1 OF 2.
FIELD CUSTODIAN—FIRST COVER.
Namutla si Dan.
Ibinalik ng tagapagsuri ang larawan ng hiniwang ledger. Sa tabi ng nawawalang pahina, naiwan ang kalahati ng kaparehong numero.
“Nasa ledger ang ikalawang kopya,” sabi ni Monet. “May kumuha.”
“Kaya buhay nilang kailangan si Dan,” bulong ni Claire.
Sunod-sunod na kumandado ang mga pinto sa pasilyo.
Hindi lamang alam ng may hawak sa ikalawang kopya kung ano ang laman ng envelope.
Alam din niyang si Dan ang magdadala nito sa liwanag. /Itutuloy sa susunod na kabanata