Kabanata 178: Ang bantay na nagsinungaling
Walang kumilos.
Tatlong baril ang nakatutok kay Jiro. Nasa tabi ng nakabukas na pinto si Ariel, nakahawak pa sa manwal na kandadong kusa nang umikot. Nasa likuran niya sina Claire at Esther. Nakadapa si Vega sa tabi ng monitor, kung saan nananatili sa anim na porsiyento ang rewrite.
“Lumabas ka, Jiro,” sabi ng lalaking nasa gitna. “Ikaw lang.”
Kilala ni Vega ang boses.
“Ikaw ang security commander.”
Humakbang sa liwanag ang lalaki. Suot niya ang uniporme ng local security.
“Ikaw ang nagsabing may dalawang sasakyang hahabol sa itim na van,” sabi ni Jiro.
Ngumiti ang commander. “At ako rin ang nagsabing nakatakas sa service stairs ang dalawang armadong sumalakay dito.”
Bahagyang lumingon ang dalawang kasama niya.
Sila ang mga iyon.
Hindi sila nakatakas. Itinago sila ng taong inatasang humuli sa kanila.
“Bakit?” tanong ni Esther.
“Kailangang manatiling bukas ang Node 17,” sagot nito. “Ngayong patay na si Miguel, kailangan namin ang lalaking pagbibintangan sa lahat.”
Sumikip ang dibdib ni Jiro. Matagal nang inililipat sa pangalan niya ang mga utos ng mga naunang Marco Leon. Ngayon, kukumpletuhin nila ang kasinungalingan gamit mismo ang katawan niya.
“Ibaba ninyo ang mga baril,” sabi ni Ariel.
“Isang galaw mo, mauunang mamatay si Claire.”
Inilipat ng commander ang tutok.
Dahan-dahang humakbang si Jiro patungo sa pinto.
“Hindi!” Hinablot ni Claire ang kaniyang braso.
“Ako ang kailangan nila,” bulong niya. “Huwag kang bibitaw hangga’t hindi ko sinasabi.”
Isang hakbang.
Dalawa.
Nang tumapak si Jiro sa bungad, napahawak si Esther sa dibdib at bumagsak.
“Esther!” sigaw ni Vega.
Napalingon ang commander.
Buong lakas na binaligtad ni Ariel ang manwal na kandado. Umungol ang pinto at nagsimulang magsara. Hinila ni Claire si Jiro pabalik. Itinaas ng unang lalaki ang baril.
Pumutok.
Tumama ang bala sa bakal, ilang pulgada mula sa mukha ni Claire. Gumanti si Ariel. Tinamaan sa balikat ang ikalawang lalaki at napasubsob sa pasilyo.
Ngunit sumugod ang commander.
Inabot niya si Jiro sa kuwelyo at hinila palabas. Kumapit si Claire sa baywang ni Jiro. Dumulas ang sapatos niya sa bubog.
“Bitiwan mo siya!” sigaw niya.
Siniko siya ng commander. Napaluhod si Claire. Napigtas ang kapit niya.
Sa San Juan, napahiyaw si Christian.
Parang muling itinusok ang injector sa tagiliran niya. Kumislap sa ilalim ng balat ang kapsula. Nabitawan niya ang piloto ng Relay, na agad gumapang palayo. Bumagsak siya sa basang sahig.
“Gumagalaw si Jiro,” sabi ng anak ni Renato habang hawak ang duguang pulsuhan. “Nararamdaman ng kapsula ang pagbukas ng silid!”
Muling nabuhay ang radyo sa baywang niya.
“Nasa pinto na ang Subject Two,” sabi ng boses mula Washington.
Nanlaki ang mga mata ni Monet.
Sa Washington, sumara ang bakal na pinto sa pagitan nina Claire at Jiro.
Naiwan sa loob si Claire.
Naiwan sa labas si Jiro—kasama ang dalawang armado at ang commander.
Pagkatapos ay umakyat ang rewrite.
Anim.
Pito.
Walo.
Mula sa kabilang panig, narinig ni Claire ang sigaw ni Jiro at ang utos ng commander:
“Dalhin siya sa elevator. Buhay ang kailangan natin—pero hindi kailangang buo.” /Itutuloy sa susunod na kabanata