Kabanata 126: Ang tunay na talaan
Nasa tamang daliri na ang singsing ni Rafael.
Pinanood nila sa CCTV habang lumalayo sa barung-barong ang lalaking may dalang kahong bakal.
“Natuto siyang isuot nang tama,” sabi ni Jiro.
“Mula nang itama siya ni Marta,” sagot ni Claire.
Hindi pa rin iyon patunay na tagapagmana siya.
Mas mahusay na lamang siyang magpanggap.
Sumakay ang lalaki sa isang motorsiklo. Pagkaraan ng ilang segundo, nawala ito sa eskinita.
“Dan, gaano kayo kalayo?” tanong ni Ariel.
“Labinlimang minuto.”
“Hindi na kayo aabot,” sabi ni Vega.
“Huwag ninyo siyang habulin,” utos ni Jiro.
Napalingon si Ariel sa anak.
“Dala niya ang listahan.”
“Hindi pa natin alam kung iyon ang tunay na listahan.”
—
Bahagyang ngumiti si Tomas mula sa screen.
“Tama si Jiro.”
Napatingin si Esther sa kanya.
“Ano ang ibig mong sabihin?”
“Ang kinuha niya ay unang kahon lamang.”
“Decoy?” tanong ni Vega.
Tumango si Tomas.
“Mga pekeng pangalan at patay na ruta ang laman niyan. May tagasubaybay din sa ilalim ng takip.”
Mabilis na sinuri ni Vega ang mapa.
May bagong signal na gumagalaw mula Tatalon patungong Sta. Mesa.
“Nasundan ko,” sabi niya.
Hinayaan nilang makuha ang kahon.
Ngayon, dadalhin sila nito sa pinagtataguan ng kalaban.
—
Tumingin si Ariel kay Tomas.
“Pakawalan mo na si Monching.”
“Kapag nakuha na ninyo ang tunay na talaan.”
“Hindi mo siya kailangan.”
“Kailangan kong matiyak na walang nakasunod sa kanya.”
Napalingon si Monching kay Tomas.
“Wala akong dalang tagasubaybay.”
“Yung aparato mo ang tagasubaybay.”
Tahimik si Monching.
Tama si Tomas.
Ginamit ng kalaban ang kanyang linya upang magpadala ng mga mensahe at subaybayan ang galaw ng bawat pangkat.
“Alisin ninyo ang aparato,” utos ni Tomas sa kanyang tauhan. “Pagkatapos, pakawalan siya.”
Kinalas ang tali sa mga kamay ni Monching.
Hindi pa rin nila alam kung kakampi si Tomas.
Ngunit malinaw na hindi siya kumikilos sa ilalim ng Brennan.
May sarili siyang panig.
—
Pagdating nina Dan, Christian, at Romy sa Tatalon, bukas pa rin ang dating bahay nina Esther.
Pumasok sila.
Nasa sahig ang mga tinanggal na tabla. Sa ilalim ng pasimano ay ang bakanteng puwesto ng ninakaw na kahon.
“Wala na,” sabi ni Christian.
“Yung unang kahon lang,” sagot ni Dan.
“Esther,” tawag niya sa linya. “May naaalala ka ba sa pasimano?”
Pinagmasdan ni Esther ang kuha.
“May isang pako sa kanang bahagi,” sabi niya. “Kahit ilang beses naming kumpunihin ang sahig, hindi namin iyon matanggal.”
Nahanap ni Romy ang pako.
Hindi iyon karaniwang pako.
May maliit na ukit sa ulo nito.
Pareho sa simbolo ng pendant ni Dan.
Pinihit ni Dan ang pako.
May narinig silang mahinang click.
Bumukas ang makitid na bahagi ng dingding sa tabi ng pinto.
Nasa loob ang pangalawang kahon.
Maliit.
Balot sa telang pinahiran ng wax.
“Yun ang tunay,” sabi ni Tomas.
Hindi agad ito hinawakan ni Dan.
Tumingin siya sa camera.
“Jiro?”
Huminga nang malalim si Jiro.
“Buksan mo.”
—
Mga lumang dokumento ang laman.
May mga larawan, tala ng paglipat, at listahang sulat-kamay.
Sa itaas nito ay may pamagat:
MGA BATANG DAPAT MANATILING BUHAY
Unang entry:
SUBJECT ONE
Pangalan: Nika
Ina: Monet
Ama: Tomas
Ruta: Malinis
Napahawak si Nicole sa mesa ng panaderya.
“Tomas talaga ang tatay ko.”
Tumango si Monet.
Sa wakas, wala nang pag-aalinlangan.
Tumingin si Nicole sa screen kung nasaan ang kanyang ama.
Hindi siya ngumiti.
Hindi rin siya umiyak.
Marami pa siyang tanong bago niya ito matawag na “Papa.”
—
Binasa ni Dan ang ikalawang entry.
SUBJECT TWO
Pangalan: Jiro
Ina: Claire De Dios
Ama: Ariel Rueda
Unang anchor: Esther M.
Tahimik si Jiro.
Subject Two.
Iyon ang pangalang lumitaw sa mga lumang birth notes.
Ngayon, kumpirmado na.
Sumunod ang pangalan ni Jose Daniel Serrano.
Hindi subject.
Hindi susi.
UNANG TAKIP.
Ginamit ang kanyang pangalan upang ilayo ang mga humahabol kay Jiro.
—
May isa pang entry sa ibaba.
CHRISTIAN M.
Tungkulin: Tagapaglapit
Itinalaga sa Subject Two
Napaatras si Christian.
“Alam kong inilapit ako kay Jiro,” sabi niya. “Pero akala ko para bantayan lang siya.”
May karugtong ang tala.
PANGALAWANG TUNGKULIN: HUWAG IPAALAM KAY MONCHING.
Napatingin si Christian sa ama.
“Pa?”
Namuti ang mukha ni Monching.
“Wala akong alam sa pangalawang tungkulin.”
Sa ilalim ng entry ay may nakatiklop na maliit na papel.
Binuksan iyon ni Dan.
KAPAG NALANTAD SI SUBJECT TWO, DALHIN SIYA KAY SUBJECT ONE.
Napatingin si Jiro kay Nicole.
Hindi aksidente na pareho silang nasa Tatalon.
Hindi inilagay si Nicole roon bilang pain.
Isa siyang hiwalay na susi.
Si Christian naman ang nakatalagang mag-uugnay sa kanilang dalawa kapag nalantad na sa mundo ang tunay na pagkatao ni Jiro.
“Bakit kailangan kaming pagtagpuin?” tanong ni Nicole.
Hinayaan ni Dan na dumulas ang susunod na pahina.
May dalawang simbolo roon.
Ang una ay singsing.
Ang ikalawa ay pulang tahi ng Malinis.
Sa ilalim nito ay nakasulat:
HINDI MABUBUKSAN ANG BUONG TALAAN NG ISANG SUSI LAMANG.
TAGAPAGDALA NG SINGSING: SUBJECT TWO.
TAGAPAGBIGKAS NG RUTA: SUBJECT ONE.
Tao ang mapa.
Ngayon ay malinaw na kung bakit.
Nasa singsing ni Jiro ang mga nakatagong marka.
Ngunit si Nicole ang may mga salitang magbibigay ng tamang direksiyon.
Kailangan silang dalawa.
—
“May huling pahina,” sabi ni Romy.
Iba ang sulat-kamay nito.
Mas madiin.
Mas bago kaysa sa ibang tala.
Sa ibaba ay may pirma.
Gabriel Serrano.
Binasa ni Dan ang mensahe:
KAPAG MAGKASAMANG MULING LUMITAW ANG SUBJECT ONE AT SUBJECT TWO, IBIG SABIHIN NABUKSAN NA ANG NETWORK.
HUWAG MAGTIWALA SA SINUMANG MAY HAWAK SA IKALAWANG ANCHOR.
KAHIT KAY TOMAS.
Napatigil si Dan.
Sa Washington, napatingin si Jiro sa screen ni Tomas.
Wala na roon ang matanda.
Itim na lamang ang video.
Kasabay nito, tuluyang nawala ang signal ng aparato ni Monching.
“Nasaan si Tomas?” tanong ni Nicole.
Walang makasagot.
Pagkatapos ay nagsalita si Vega.
“Huminto yung tagasubaybay sa pekeng kahon.”
“Saan?” tanong ni Ariel.
Pinalaki niya ang mapa.
Nasa loob ng isang pribadong compound sa San Juan ang kahon.
Lumabas sa screen ang pangalan ng nakarehistrong may-ari:
GABRIEL SERRANO FOUNDATION.
Tahimik ang lahat.
Patay na dapat si Gabriel.
Ngunit ang pekeng kahon—
Ay dinala mismo sa kanyang pangalan. /Itutuloy sa susunod na kabanata