Kabanata 189: Ang pangalang naiwan
“Aling pinto?” tanong ng pulis.
Hindi sumagot ang commander. Itinayo siya sa harap ng mga kumikislap na kabinet, nakaposas at nakatitig pa rin sa pulang switch na hindi niya naabot. Nasa ilalim ng kabinet ang kaniyang baril. Isang pulis ang nagbabantay rito.
Sa radyo, iniulat nila kay Vega ang huling sinabi ng commander.
“Isa pang pinto?” ulit ni Ariel.
Nakasalag pa rin sa pinto ng ligtas na silid ang mesa. Nang matiyak ni Vega sa emergency channel na hawak na ng mga pulis ang pasilyo at service level, tumulong si Ariel na alisin ang nabiyak na upuan sa riles. Kumiskis ang bakal sa semento. Inakay ni Claire si Jiro palabas; nakabalot pa rin sa manggas ng kaniyang dyaket ang sugatang kanang palad nito.
Nanatili si Esther sa silid kasama ang isang pulis. Binantayan niya ang dalawang bihag bago sila ilabas: ang maga ang panga at ang may tama sa balikat at hita.
Bumaba ang iba sa hagdan. May basyo ng bala sa ilang baitang. Sa dingding, magkapatong ang pulang kislap ng mga sasakyan sa labas at ang maputlang ilaw ng gusali. Si Ariel ang huling bumaba, hawak pa rin ang baril.
Sa bawat hakbang, lumalakas ang ugong ng bentilador, parang alon na gumugulong sa ilalim.
Sa ibaba, nakabukas ang control room. Humahaginit ang mga bentilador sa pagitan ng mahahabang hanay ng kabinet. Nakatayo ang commander sa pagitan ng dalawang pulis. Hindi pa nagagalaw ang mga kable.
Sa harap ng camera ng pulis, itinuro ni Vega ang nakabukas na tala sa monitor. “Noong pinigil ang pagbura, iniwan ng makina ang listahan ng mga rekord at destinasyong mawawala sana.”
“Bakit ngayon lang natin nakikita?” tanong ni Claire.
“Nakatago iyon sa ilalim ng utos sa pagbura. Utos mismo ng commander ang naglantad nito.”
Kinunan ng pulis ng larawan ang screen bago hinayaang gamitin ni Vega ang mga pindutan.
Walo pa rin ang succession. Siyam ang rewrite. Walang nakuhang buhay na bakas ng kanang palad ni Jiro.
Binasa ni Jiro ang sunod na hanay. Nasa itaas ang Washington local copy. Sa ilalim, may pangalan at lungsod.
HARBOUR MIRROR — HONG KONG.
Naalala niya ang guhit ng Route 417: mula Project 4, dumaan sa San Juan at Palasyo, saka nagtapos sa Washington. Hindi kasama sa lumang mapang iyon ang Hong Kong. Kung totoo ang nakasaad sa monitor, hindi Washington ang dulo ng ruta.
“May naipadala na ba roon?” tanong niya.
“Hindi iyan nakasulat,” sagot ni Vega. “Destinasyon ang natukoy natin, hindi patunay ng matagumpay na pagpapadala.”
Napatingin si Claire sa commander. Kumislot ang panga nito, ngunit hindi nagsalita.
“Putol na ang Palace Node 02,” sabi niya. “Nandito pa rin ang kopya sa Washington. Kung may kasunod itong pupuntahan, kailangan nating malaman kung sino ang nagbukas ng daan.”
Sa monitor, kumikislap pa rin ang pangalan ng lungsod. Sa pagitan nila at ng commander, nagpapatuloy ang ugong ng mga bentilador.
Ngayon, may lugar nang dapat hanapin si Jiro. Wala pa silang alam kung sino ang naghihintay doon. /Itutuloy sa susunod na kabanata