Kabanata 156: Walong porsiyento
VOICE CAPTURE:
0%.
Pinigil ni Nicole ang kaniyang paghinga. Hindi rin siya sumagot.
Itinuro ni Monet ang mga telepono. Binalot ng Rueda guard ang mga iyon sa makapal na kumot upang pahinain ang mga mikropono.
Patuloy na nagsalita ang boses ni Tomas.
“Nika, tandaan mo ang tatlong katok. Sabihin mo ang rutang itinuro ko.”
Umiling si Nicole. Alam niyang batid na ng kalaban ang lumang hudyat. Ginamit na nila iyon sa himlayan.
Sa Washington, nanatili sa sero ang bilang.
“Huwad ang tawag,” sabi ni Jiro. “Pero tunay ang layunin. Kailangan nila ang boses ni Nicole para maging ganap ang susi ng Subject One.”
Sinuri ni Vega ang signal. “Hindi mula sa telepono ang pangunahing pakikinig.”
Biglang tumingin si Monet sa kisame ng stockroom.
May kumikislap na pulang ilaw sa smoke detector.
Hinila niya si Nicole palayo.
Pumutok ang detector.
Sumabog ang bombilya sa ibabaw nila. Umulan ng bubog habang bumagsak sina Marta at Christian sa likod ng sako ng harina. Tinakpan sila ng dalawang bantay.
Mula sa likod ng panaderya, may kumalabog na bakal.
“Pinto sa kusina!” sigaw ng bantay.
Dalawang lalaking nakaitim ang pumasok. Hindi sila agad nagpaputok. Pareho silang may hawak na aparatong may asul na ilaw.
“Voice harvesters,” sabi ni Vega sa linya. “Ilayo ninyo kay Nicole!”
Tumakbo si Monet patungo sa unang lalaki. Inilihis niya ang kamay nito bago tumama ang aparato sa mukha ni Nicole. Sinipa ni Christian ang kariton ng tinapay. Bumangga iyon sa ikalawang lalaki at nahulog ang hawak nitong scanner.
Humiyaw si Marta nang tutukan siya ng baril.
Napalingon si Nicole.
“Huwag!”
Sa Washington, gumalaw ang bilang.
VOICE CAPTURE:
8%.
“Tumahimik ka!” sigaw ni Jiro, ngunit huli na.
Binaril ng Rueda guard ang salarin sa bisig. Nabitiwan nito ang baril. Hinablot naman ng unang lalaki ang scanner at tumakas sa kusina. Sinunggaban ng isa pang bantay ang kasabwat nito.
Hinabol siya ni Monet sa makitid na eskinita. Tumalon ang lalaki sa motorsiklong naghihintay sa kanto. Kumapit si Monet sa likurang bakal bago ito humarurot.
Sumayad ang sapatos niya sa semento. Tinangka siyang sipain ng salarin, ngunit hinila niya ang kuwelyo nito. Nawalan ng balanse ang motorsiklo at sumalpok sa mga kahong nakasalansan sa bangketa.
Gumulong silang dalawa.
Bumangon agad ang lalaki at tumakbo. Naiwan sa kalsada ang scanner.
Pinulot iyon ni Monet.
Sa screen ay may walong porsiyentong waveform ng sigaw ni Nicole. Sa ilalim niyon, may kasunod na utos:
SUBJECT ONE SAMPLE ACCEPTED.
COMPLETE VOICE AT SOURCE ARCHIVE.
“Anong source archive?” tanong ni Monet.
Sumagot si Vega mula sa Washington.
“Node 02. Ang archive sa Palasyo.”
Doon naunawaan ni Jiro ang pakay: hindi kailangang dukutin si Nicole. Isang sigaw lamang ang kailangan upang maitugma siya sa lumang rekording na itinago noon ng Node 02.
Kasabay niyon, muling kusang bumukas ang secure line ni Monet.
“Monet,” tawag ng boses ni Jiro.
“Hindi ako iyan,” sabi ng totoong Jiro mula sa kabilang linya.
Nagpatuloy ang kopyang boses.
“Salamat sa walong porsiyento.”
Sa module, bumilis ang bilang.
VOICE CAPTURE:
63%. /Itutuloy sa susunod na kabanata