Kabanata 205: Ang dugo at ang tinig
“Ang susunod na tala,” sabi ni Marta, “ay tungkol sa tunay mong ama.”
Humampas ang ulan sa bintana. Sa bawat kidlat, lumilitaw sa salamin ang repleksiyon ni Nicole—maputla, tuwid ang likod, at nakatitig sa papel na inilapag ni Marta.
Talaan iyon ng kaniyang kapanganakan.
Nasa ilalim ng tuyong tatak ng ospital ang pirma ni Monet. Sa hanay para sa ama, iisang pangalan ang nakasulat:
TOMAS.
Humakbang si Monet. Kumislap sa kaniyang sinturon ang selyadong supot ng M-LEON-00 badge.
“Ako ang pumirma niyan,” sabi niya.
Hindi siya nilingon ni Nicole. “Napalitan na nila ang mga pangalan sa ibang tala. Bakit ko paniniwalaan iyan?”
“Hindi mo kailangang maniwala agad,” sagot ni Jiro. “Patunayan muna natin.”
Gamit ang kaliwang kamay, itinulak niya ang papel patungo sa tagapagsuri. Nanatiling nasa bulsa ang singsing at balot ang kaniyang kanang palad.
Mula sa hiwalay na imbakan ng ospital, inilabas ang pisikal na registry copy. Magkatabi ang dalawang dokumento sa puting ilaw. Magkapareho ang serial number, petsa, at bahagyang tabingi na tuyong tatak.
Ngunit hindi pa rin gumalaw si Nicole.
“Ang recording,” sabi niya. “Iyon ang nagsabing Rueda ang ama ko.”
Pinatugtog ni Vega ang pangungusap.
Makinis ang boses, ngunit nang pabagalin niya, nag-iba ang tunog sa pagitan ng mga salita. Sa pangalan ni Nicole, may mahinang ikot ng bentilador. Sa salitang anak, may busina sa malayo. Sa pagbanggit sa mga Rueda, biglang naging hungkag ang silid.
Tatlong lugar. Magkakaibang oras. Isang kasinungalingan.
Kasama sa tala ng Tatalon ang tatlong orihinal na sipi. Isa-isa iyong pinatugtog ni Vega. Walang kahit isa ang nagsasabing Rueda ang ama ni Nicole. Pinutol ang kaniyang pangalan, ang salitang anak, at ang pagbanggit sa mga Rueda mula sa magkakahiwalay na pangungusap.
Hinampas ni Nicole ang mesa.
“Ginawa nila akong kasinungalingan gamit ang boses ng ibang tao.”
“Hindi,” sabi ni Marta. “Gumawa sila ng kasinungalingan tungkol sa iyo. Magkaiba iyon.”
Kusang pumayag si Nicole na kuhanan ng swab sa pisngi. Inihambing ang DNA niya sa profile na legal na napanatili sa imbestigasyon sa pagkamatay ni Tomas. Walang ginamit na lumang node o clearance.
Lumipas ang ilang oras. Humina ang ulan at naging pabulong na patak. Walang umalis sa silid. Nanatili sa magkahiwalay na malinaw na lalagyan ang dalawang bahagi ng huling pahina ni Luis. Mahinang tumunog ang monitor ni Christian; nanatili sa 31% ang replacement.
Pagdating ng resulta, si Nicole mismo ang lumapit.
PATERNITY CONSISTENT: 99.99%.
TOMAS—BIOLOGICAL FATHER.
Nanginig ang mga daliri niya sa pangalan ni Tomas.
“Hindi nila maibabalik si Tatay,” bulong niya. “Pero hindi na nila maaagaw ang pangalan niya.”
Lumapit si Monet, saka huminto.
“Ikaw ang nanay ko,” sabi ni Nicole. “Pero hindi pa ibig sabihin niyan na maayos na tayo.”
“Alam ko,” sagot ni Monet.
Umilaw ang ligtas na terminal. Mensahe mula kay Alice:
MAY MARKA SA NEWSROOM COPY.
KATUGMA NG NUMERO SA LUMANG KONTRATA.
KAILANGAN KO ANG PALACE MODERNIZATION FILES.
Hindi pa nila alam kung sino ang pumutol sa recording.
Ngunit alam na nila kung saan magsisimulang maghanap. /Itutuloy sa susunod na kabanata