Kabanata 200: Ang puwang sa gitna
Walang alam si Jiro sa babaeng tinawag na Eleanor sa Hong Kong.
Ngunit habang hinihintay nitong buuin nila ang buong talaan, iyon mismo ang ginawa niya.
Sa Washington, nagsara ang bakal na pinto sa likod ng nakaposas na commander. Naiwan ang amoy ng dugo, basang semento, at sunog na plastik. Kumukurap ang emergency lamp sa mga bubog. Sa bintana, pahina nang pahina ang mga patak ng ulan.
Inakay ng pulis si Esther papasok. Tiningnan ni Esther ang balot na kanang palad ni Jiro bago niya ito niyakap.
“Hindi pa tayo tapos, Ma,” bulong ni Jiro.
Humingi siya ng apat na papel. Kaliwang kamay ang ginamit niya sa pagsulat.
TAO.
PATAY.
PANGALAN.
EBIDENSIYA.
Inilatag niya ang mga iyon sa mahabang mesa.
Sa unang papel, isinulat niya ang tiyak: ligtas sina Nicole at Marta sa rescue boat mula Tatalon. Nasa isa pang bangka si Monet, kasama ang anak ni Renato at ang M-LEON-00 badge. Nasa ospital si Christian, gising ngunit 31% pa rin ang replacement. Hiwalay na sasakyan ang nagdadala sa pulang aparato, nakasara sa signal-blocking bag at evidence case.
Pagkatapos ay dumami ang mga pangalang may kulang na sagot: Melissa, Lanie, Mang Raul, Alice, Dan, Gabriel, Renato at ang anak nito, Marta, Monching, Rafael Rueda, Adrian Brennan.
“Sa ilan, kinalalagyan ang kulang,” sabi ni Jiro. “Sa iba, ang tunay nilang ginawa.”
Sa papel ng mga patay, isinulat niya sina Luis, Tomas, at Miguel.
Nakita nilang si Miguel ang bumaril kay Tomas. Hindi pa nila alam kung bakit anak ni Renato ang nagmaneho ng sasakyan. Patay na si Miguel, ngunit hindi pa hiwalay ang sarili niyang mga utos sa mga utos na ipinasa lamang sa pangalan ng iba.
At kay Luis—wala pa silang patunay kung sino ang nagpaputok.
“Hindi tayo manghuhula tungkol kay Papa,” sabi ni Claire.
Sa ikatlong papel, magkakahiwalay na isinulat ni Jiro ang mga katauhang pilit pinaghalo ng kanilang mga kalaban.
JIRO DE DIOS—HINDI MARCO LEON.
SUCCESSION—8%. REWRITE—9%.
LIVE RIGHT PALM—HINDI NAKUHA.
NICOLE—SUBJECT ONE; PINAGDIKIT-DUGTONG ANG PAHAYAG TUNGKOL SA KANIYANG AMA.
CHRISTIAN—TAGAPAGLAPIT; HINDI KUSANG KAPALIT NI MONCHING.
Sa ibaba, isinulat niya nang magkahiwalay:
ARTURO VELASCO.
ARTURO FAJARDO.
“Hindi muna natin ipagpapalagay na iisa sila,” sabi niya. “Hintayin nating magkatabi ang orihinal na mga tala.”
Sa huling papel, inilista niya ang singsing, voice harvester, pisikal na audit ng Pangulo, pisikal na nakahiwalay at napreserbang Node 17, nakadiskonektang Palace Node 02, at dalawang basang kalahati ng huling pahina ni Luis—magkahiwalay pa rin sa malinaw na lalagyan.
Umihip ang bentilador. Gumalaw ang apat na papel. Ipinatong ni Jiro ang singsing sa gitna upang hindi liparin ang mga iyon.
Doon niya nakita ang puwang.
May pangalan at destinasyon na sila: Harbour Mirror. May Transfer 64B. Ngunit wala sa alinmang papel ang pangalan ng taong unang nagpagawa ng salamin sa Hong Kong.
Sumulat si Jiro sa gitna:
SINO ANG NAGBUKAS NG UNANG PINTO?
Nagkatinginan sina Claire at Ariel.
“Dalhin ang lahat sa iisang ligtas na lugar,” sabi ni Jiro. “Mga tao, papeles, at magkabilang kalahati. Walang maiiwan.”
Sa ilalim ng singsing, tila nagtagpo ang apat na papel sa iisang sugat. /Itutuloy sa susunod na kabanata