Kabanata 39: Kwento na hindi na mapipigilan
Sa bandang likod ng venue, medyo malayo sa ilaw at ingay, tahimik na nakaupo ang isang babae.
May hawak siyang camera. Paminsan-minsan, kumikislap ang flash.
Si Alice Garoche.
Hindi niya inaasahang mapupunta siya dito.
Kung hindi pa siya hinila ng kaibigan niyang si Melissa, na kapitbahay din nina Jiro sa Tatalon, hindi niya makikita ang eksenang ito.
“Grabe ka, Melissa… hindi mo sinabi na ganito,” bulong niya habang kumukuha ng litrato.
“Sinabi ko naman na may handaan,” sagot ni Melissa, ngumiti.
“Handaan?” ulit ni Alice, sabay tingin sa paligid. “Hindi ’to basta handaan.”
Muli niyang itinaas ang camera.
Click.
Si Jiro, nakatayo sa gitna, napapalibutan ng mga kapitbahay.
Click.
Si Claire, nakaupo, nakatingin kay Jiro.
Click.
Si Esther, hawak ang tissue, pinupunasan ang mata.
Napangiti si Alice.
Magandang istorya ito…
Pasabog…
Isa rin siyang beat reporter sa Senado. Sanay siya sa intriga, sa mga balita, sa mga biglaang rebelasyon.
Pero iba ’to.
Personal.
Maya-maya, ibinaba niya ang camera at inilabas ang smartphone.
Dahan-dahan siyang nag-type.
“Exclusive…”
Huminto siya sandali, saka nagpatuloy.
Sa kabilang bahagi ng venue, walang kamalay-malay si Jiro.
Napapalibutan siya ng mga kaibigan.
“Pre, libre mo naman kami lagi ha!” biro ng isa.
“Uy, wag niyo akong kalimutan ah!” hirit ng isa pa.
Natawa si Jiro.
“Hindi naman nagbago ’yon…”
“Talaga?” sabi ni Nicole, nakangiti sa tabi niya.
“Oo naman,” sagot niya.
“Eh ngayon, may kotse ka na, may mansion ka na…” sabi ng isa.
“Hindi pa rin ako marunong mag-drive,” sagot ni Jiro, natawa.
Naghalakhakan sila.
May nag-abot ng dessert.
“Uy, tikman mo ’to!”
“Anong tawag dito?”
“Ewan ko,” sagot ni Jiro. “Basta masarap.”
Tawanan ulit.
Sa gitna ng lahat, si Jiro, nakangiti.
Parang walang nagbago.
Parang nasa Tatalon pa rin.
Lumipas ang oras.
Unti-unting dumilim ang paligid.
Mas naging warm ang ilaw.
Mas naging tahimik ang tugtog.
Sa gilid, may isang aide na lumapit kay Claire.
“Senator…”
Inabot ang cellphone.
“Tingnan ninyo.”
Kinuha ni Claire ang phone.
Sa screen, nakatambad ang headline.
EXCLUSIVE: SEN. CLAIRE DE DIOS, MAY ANAK PALA!
May kalakip na litrato.
Ang eksenang ito.
Ang welcome dinner.
Ang mga bisita.
Si Jiro.
Saglit na nanahimik si Claire.
Dahan-dahan niyang ibinaba ang cellphone.
Napatingin siya sa paligid.
Sino?
Isa-isa niyang sinuyod ang mga mukha ng bisita.
Tahimik.
Matalim ang tingin.
“Hanapin mo ang byline,” sabi niya sa aide.
“Ma’am… nandito po.”
Ipinakita ulit ang screen.
Alice Garoche.
Napatingin si Claire sa paligid.
Hinahanap ang mukha.
Yung babaeng may camera.
Yung tahimik sa likod.
Pero wala na.
Matagal na itong nakaalis.
Sa gitna ng kasiyahan, may kwento nang lumipad palabas.
At hindi na ito mapipigilan. /Itutuloy sa susunod na kabanata