Kabanata 207 – Limang buhay, tatlong ruta
Hindi na muling kumurap ang pangalan ni Alice.
Makalipas ang pitong minuto, umakyat sa madilim na newsroom ang dalawang lehitimong responder. Sa kuha ng kamera nila, gumagalaw sa sahig ang mga basang papel. Nakabuka ang kaha ng PA-AUDIO-04. Sa loob nito, bakante ang kinalalagyan ng storage drive.
“Alice!” sigaw ng unang responder.
Umilaw ang pulang bombilya sa sound booth.
“Huwag kayong lalapit,” sabi ng boses ni Alice mula sa speaker. “Sabihin ninyo kung sino ang nagpadala sa inyo.”
Ipinakita ng responder ang sulat-kamay na utos ng audit team ng Pangulo at binigkas ang minsanang salitang pinili ni Jiro. Saka lamang bumukas ang booth.
Lumabas si Alice, mahigpit ang hawak sa bakal na patungan ng mikropono. Nanginginig siya, ngunit walang sugat.
“May pumasok sa fire exit,” sabi niya. “Nagtago ako nang mamatay ang ilaw. Wala na ang drive nang matagpuan ko ang makina.”
Gamit ang kaliwang kamay, nilagyan ni Jiro ng marka ang unang pangalan. Nanatiling balot ang kanan niya at nasa bulsa ang singsing.
ALICE—BUHAY. NASA NEWSROOM.
“Ang apat pa,” sabi niya.
Binuksan ni Monet ang limang selyadong folder ng witness protection. Selyado pa rin sa kaniyang sinturon ang M-LEON-00 badge.
Matapos ang pagtakas sa San Juan, pinaghiwa-hiwalay pala ang grupo. Itinago sa ilalim ng mga code ang tunay nilang pangalan, kaya walang lumitaw sa karaniwang paghahanap.
Sa unang kuha, humarap si Melissa mula sa binabantayang klinika. Kita pa ang peklat sa noo niya mula sa lumang annex.
“Buhay ako,” sabi niya. “At handa akong sabihin kung paano ako ginamit ni Salcedo para mailapit si Alice kay Jiro.”
MELISSA—BUHAY. NASA ILALIM NG BANTAY.
Sa ikalawang kuha, magkatabi sina Dan at Mang Raul sa isang silid na walang bintana. Kinumpirma ng responder ang kanilang mukha at boses. Wala kay Dan ang envelope.
“Hindi ko binuksan,” sabi niya. “Nakatago pa rin sa rutang kami lang ni Mang Raul ang nakaaalam.”
DAN AT MANG RAUL—BUHAY. MAGKASAMA.
Isa na lamang.
Lanie.
Huling nakita si Lanie nang manatili siya sa lumang outpost at umalingawngaw ang putok habang tumatakas sina Dan at Mang Raul.
Binuksan ni Melissa ang ikatlong kuha.
Lumitaw ang maliit na silid ng isang kumbento sa Lingayen. Sa kama, nakaupo si Lanie. May kupas na benda sa balikat at rosaryo sa kamay.
“Sumayad lang ang bala,” sabi niya. “Isang doktor ang nagtago sa akin sa ibang pangalan. Hindi ako makalapit kay Melissa—sinusundan nila ang lahat ng naghahanap sa kaniya.”
Kinumpirma ng doktor at dalawang responder na siya nga iyon.
LANIE—BUHAY. NASA LINGAYEN.
Limang pangalan. Limang malinaw na sagot.
Mahinang tumunog ang monitor ni Christian. Nanatili sa 31% ang replacement.
“Ngayon lamang tayo gagalaw,” sabi ni Jiro. “Tatlong ruta. Walang ipadadala sa elektronikong sistema. Papel lamang, tig-isang selyadong kopya.”
Bago sumikat ang araw, unang umalis ang sasakyang kinalalagyan nina Dan at Mang Raul. Dadaan muna sila sa pinagtaguan ng envelope bago tumuloy sa binabantayang compound.
Sa basang salamin, pahaba ang repleksiyon ng mga ilaw sa kalsada.
Pagliko ng sasakyan, umilaw sa likuran nito ang isang motorsiklong walang plaka. /Itutuloy sa susunod na kabanata