Kabanata 196: Ang utos sa ilalim ng balat
“May pumipigil sa mga doktor na alisin iyon.”
Nakahiga si Christian sa ilalim ng maputing ilaw. Ginupit ang basang damit sa kaniyang tagiliran. Namumula ang tinusukan ng injector; sa ilalim nito, may umbok na kumikibot na parang sariling tibok. Humahaba sa sahig ang tubig mula sa stretcher. Kumakalabog ang ulan sa mga bintana.
“Hindi muna kami maghihiwa,” sabi ng doktor. “Ipinadala ko ang scan.”
Hinawakan ni Monet ang radyo. Nasa rescue boat pa rin siya kasama ang anak ni Renato, ang piloto, at ang kasamahan ng sugatang rescuer. Nasa bulsa niya ang M-LEON-00 badge. Ang pulang aparato ay malayo kay Christian—nakabalot sa signal-blocking bag, nakasara sa evidence case, at sakay ng hiwalay na sasakyan.
Sa Washington, lumitaw ang scan. Kasama ni Jiro sina Claire, Esther, Ariel, at Vega. Nasa kabilang screen pa si Renato. Nakaposas ang commander.
Pinalaki ng doktor ang larawan. “Kapareho ito ng aparatong dating nasa katawan ni Monching. Pero tahimik na ang sa ama niya nang alisin iyon. Ang kay Christian ay gumagana pa.”
Sa bawat pagkibot ng kapsula, lumalawak ang mapusyaw na bilog sa kalapit na laman.
“Kapag hinawakan namin, bumibilis ang tibok niya,” dagdag ng doktor. “Habang aktibo ang root command, hindi namin ito puwedeng alisin. Baka ipagpatuloy nito ang replacement.”
Hindi gumalaw ang bilang.
31%.
Binuksan ni Vega ang natitirang tala ng Node 17.
ROOT COMMAND—ACTIVE.
CARRIER—CHRISTIAN.
COMMAND—RESUME AUDIT REWRITE.
“Siya pa rin ang tagapagdala,” sabi ni Vega. “Naipadala na sa pamamagitan niya ang utos mula San Juan. Kahit patay ang mga floor scanner, buhay pa rin iyon sa lokal na kopya.”
“Hindi ito galing sa badge o pulang aparato,” sabi ni Jiro. “Putol pa rin ang Palace Node 02. Ang humahawak sa utos ay ang Node 17 dito sa Washington.”
Sa monitor, nanatiling walo ang succession at siyam ang rewrite.
“Patayin ninyo ang Node 17,” sabi ni Monet.
“Huwag,” sagot ni Jiro. “Naudlot ang purge ng commander, pero hindi pa natin nakokopya ang buong laman. Hindi rin natin alam kung ano ang gagawin ng kapsula kapag biglang namatay ang root command.”
Tumingin siya sa hanay ng mga kabinet. Pula at bughaw na liwanag ang dumudulas sa mga basyo, natuyong dugo, at bubog sa sahig.
“Ihihiwalay natin ang Node 17 sa buong gusali,” sabi niya. “Pero pananatilihin nating buhay ang laman. Kable bawat kable. Walang shortcut.”
Sa ospital, biglang humigpit ang kamay ni Christian sa puting kumot.
“Gumagalaw siya!” sabi ng medic.
Dahan-dahang dumilat si Christian. Kumislap sa kaniyang pilikmata ang liwanag. Huminga siya nang malalim, saka napangiwi nang kumibot ang kapsula.
“Christian,” sabi ng doktor. “Ligtas ka. Huwag kang gagalaw.”
Ibinaling niya ang mukha sa radyo.
“Si Papa,” paos niyang sabi.
Natahimik si Monet.
“Gising ako nang umamin siya,” pagpapatuloy ni Christian. “Narinig ko ang tungkol kay Sir Luis, sa Route 417, at sa ginawa nila sa kaniya.”
May luhang gumuhit sa kaniyang sentido, ngunit tumigas ang kaniyang panga.
“Tawagin ninyo si Papa,” sabi niya. “Ngayon, ako naman ang magtatanong.” /Itutuloy sa susunod na kabanata