Kabanata 139: Ang naiwang ID
“Ang lalaking iyan ang anak ni Renato Salcedo.”
Walang nagsalita.
Nasa sahig pa rin ng himlayan si Gabriel. Ginagamot ng medic ang operatibang binaril sa binti. Sa tabi ng bukas na kabaong, hindi nagalaw ang metal na plato.
Sa Washington, napahawak si Claire sa mesa.
“Tauhan si Renato ni Papa,” sabi niya. “Siya ang nag-aalis ng mga problemang ayaw makita ng pamilya.”
“Salcedo ang tunay na apelyido ng lalaki,” paliwanag ni Gabriel. “Iyon lang ang naibulong ni Tomas bago siya mawalan ulit ng malay. Hindi na niya nasabi ang unang pangalan.”
“Samakatuwid, gawa ang pangalang Marco Leon,” sabi ni Monet.
Binuksan ni Vega ang personnel file. Lumitaw ang petsa ng unang digital records nito—ang araw na inilipat si Jiro kay Esther.
“Hindi pa patunay ang petsa kung sino ang gumawa,” sabi ni Jiro. “Pero siguradong matagal nang inihanda ang pagkatao niya.”
Pinalaki ni Vega ang larawan mula sa libing ni Luis. Nasa likod ng mga tauhan ng punerarya ang lalaking nakasuot ng puting guwantes. Itinabi niya iyon sa ID at huling kuha ng body camera.
Magkatugma ang mukha.
“Siya ang nagbantay sa kabaong,” sabi ni Monching mula sa ambulansiya. “Walang pinayagang lumapit matapos isara.”
“Sigurado nating naroon siya sa libing,” sabi ni Jiro. “Pero posible pa lamang na siya rin ang nagpalit sa kabaong ni Papa. Huwag nating pagsamahin ang alam at hinala.”
Tumango si Claire.
“Nawawala pa rin ang tunay na kabaong ni Papa.”
“At nasa ilalim pa rin ng plato ang huling pahina,” dagdag ni Nicole mula sa panaderya.
Tumingin si Monet sa metal na plato sa screen.
“Huwag bubuksan,” utos niya. “Ilabas muna si Gabriel. Bantayan ang kabaong at ang sugatang operatiba. Walang gagalaw sa dalawang marka hangga’t wala sina Jiro at Nicole.”
Pagkatapos, bumaling siya kay Vega.
“Putulin ang lahat ng access ni Marco Leon.”
Mabilis kumilos si Vega. Inalis niya ang clearance sa mga gate, archive, sasakyan, at komunikasyon ng Palasyo.
Natigilan siya.
“Ma’am, may bagong entry.”
“Ano?”
“Ginamit ang clearance ni Marco Leon sa lumang archive wing.”
Napatingin si Monet sa oras.
“Hindi maaari. Kakatakas lang niya sa sementeryo.”
“Tatlong minuto matapos mapigtas ang ID niya,” sabi ni Vega. “At aktibo pa ang pinto ngayon.”
Itinaas ng pinuno ng Palace team ang ID na naiwan sa himlayan.
“Nasa amin ang badge.”
“Kung gayon, may kopya,” sabi ni Ariel. “O may ibang gumagamit ng pangalan niya.”
Nagpadala si Monet ng hiwalay na pangkat sa archive. Hindi niya ginamit ang karaniwang komunikasyon; tama ang radyo ng umatake kay Gabriel, kaya maaaring may nakikinig.
Dumating ang larawan mula sa pasilyo.
Bukas ang pinto ng archive.
Sa loob, may aninong nakatayo sa harap ng mga lumang talaan.
Humakbang ito patungo sa camera.
Sa dibdib nito, may ID.
MARCO LEON.
Ngunit nang linawin ni Vega ang larawan, hindi iyon ang lalaking nakatakas sa himlayan. Mas matanda, walang guwantes, nakataas ang mga kamay. Tumingin ito sa camera, tila alam kung sino ang nanonood. Pagkatapos ay nagsalita.
“Tulungan ninyo ako. Tinawag din nila akong Marco Leon.” /Itutuloy sa susunod na kabanata