Kabanata 176: Ang anak sa likod ng maskara
Hawak pa rin ng lalaking may respirator ang kapsula at ang M-LEON-00 badge.
Pilit dumilat si Monet. Kumalat na sa katawan niya ang pampatulog. Nasalo siya ni Christian bago sumubsob sa baha.
Sinakal ng salaring nakaalpas sa tubig si Christian. Bumangon ang piloto at itinutok ang baril.
Idiniin ng lalaki ang badge sa uka ng kapsula.
May lumagitik.
Umalingawngaw ang boses ni Monching.
“Christian, anak. Lumabas ka. Nasa kanila ako.”
Nanigas si Christian. Iyon ang huwad na tinig na tumawag sa kaniya sa panaderya. Maging ang putol na paghinga ay pareho.
“Dito ninyo kinuha iyon,” hingal niya.
“Mas madaling hulihin ang anak kapag ama ang sumisigaw,” sagot ng lalaki.
Pumutok ang maikling baril ng kasama nito.
Ngunit hindi si Christian ang tinamaan.
Bumaon ang palaso sa leeg ng lalaking may hawak ng kapsula. Nabitiwan nito ang dalawa bago bumagsak sa baha. Kumalansing ang badge sa sahig. Nasalo naman ng bumaril ang kapsula.
Hinubad nito ang respirator.
Puting guwantes ang suot nito.
“Anak ka ni Renato,” sabi ni Christian.
“Ako ang unang bumaril kanina. Sinadya kong pumalya. Ang kasama ko ang tumama kay Monet.”
“Hindi ako ang nag-utos na kunin ka,” dagdag nito. “Ginamit ni Miguel ang lumang tala ng mukha ko.”
Mahinang nagtanong si Monet mula sa sahig. “Kayo ang kumuha kay Miguel?”
Tumango ang lalaki. “Mga tao ko ang kumuha sa bangkay niya. Ayokong magamit muli ang daliri niya. Nakita ko ang ginawa nila sa rescue boat.”
“Kung gayon, tulungan mo kami!”
Akma nitong ihahagis ang kapsula sa overflow tunnel nang pumutok ang baril ng piloto.
Tinamaan ito sa pulsuhan.
Tumilapon ang kapsula sa sahig ng bangka.
Gumapang si Monet patungo sa badge. Nanginginig ang kamay niya, ngunit naitulak niya iyon sa ilalim ng upuan.
Sinunggaban naman ng piloto ang kapsula. Naglabas ito ng panibagong injector mula sa bulsa at isinalpak ang kapsula roon.
“Wala na sa inyo ang badge,” sabi ni Monet.
“Huli na,” sagot ng piloto. “Binuksan na nito ang kapsula.”
Sumugod si Christian. Siniko niya ang salaring nakasakal sa kaniya at inagaw ang injector sa piloto.
Nagpagulong-gulong sila sa sahig habang humahampas sa bangka ang rumaragasang baha. Sa ilalim nila, kumikislap pa rin ang mga ilaw na kumokopya sa katawan ni Christian.
“Makinig ka!” sigaw ng anak ni Renato. “Ang sahig ay kumukuha lamang ng pagkakakilanlan mo. Kapag naiturok iyan, ikaw mismo ang magdadala ng utos sa Washington!”
Napatigil si Christian.
Sapat iyon upang sunggaban ng piloto ang kaniyang pulsuhan.
Nag-agawan sila sa injector. Sinipa ni Christian ang dibdib nito. Tumilapon ang piloto sa gilid at nahulog sa baha.
Naiwan kay Christian ang injector.
Bago niya iyon naihagis sa overflow tunnel, hinablot ng unang salarin ang buhok niya at inuntog siya sa bakal na dingding.
Kumislap ang kaniyang paningin.
Mula sa baha, biglang sumampa ang piloto.
Pinadapa nito si Christian at inagaw ang injector.
“Dadalhin mo kami kay Jiro,” bulong nito.
Itinusok nito ang injector sa tagiliran ni Christian.
Nang bunutin iyon, wala nang laman ang maliit na kapsula. /Itutuloy sa susunod na kabanata