Kabanata 140: Ang hiram na pangalan
“Tinawag din nila akong Marco Leon.”
Hindi ibinaba ng matanda ang mga kamay.
Pinalibutan siya ng pangkat na ipinadala ni Monet sa lumang archive. Sa sahig, nasa paanan niya ang isang makapal na talaang nababalutan ng alikabok.
“Ano ang tunay mong pangalan?” tanong ni Monet sa ligtas na linya.
“Arturo Fajardo. Dati akong tagapag-ingat ng archive.”
Mabilis siyang hinanap ni Vega. Walang lumitaw sa kasalukuyang sistema, ngunit nakita niya ang papel na personnel card ni Arturo sa lumang listahan ng mga retiradong kawani. Tatlumpung taon na ang rekord. Magkatugma ang mukha at mga fingerprint.
“Totoo si Arturo Fajardo,” sabi ni Vega.
“Hindi pa ibig sabihin na totoo ang sinasabi niya,” paalala ni Jiro mula sa Washington.
Tumango si Monet.
“Bakit Marco Leon ang ID mo?”
“Dahil hindi tao si Marco Leon,” sagot ni Arturo. “Pangalan iyon ng pansamantalang clearance.”
Napatingin si Claire kay Jiro.
“Labingwalong taon na ang nakalipas, inutusan akong gawin iyon,” pagpapatuloy ng matanda. “Isang araw lang dapat bisa. Walang larawan, walang tirahan, walang kasaysayan. Ako ang unang gumamit upang subukan kung bubukas ang mga gate.”
“Sa araw na inilipat ako kay Mama Esther,” sabi ni Jiro.
“Oo.”
“Sino ang nag-utos?” tanong ni Monet.
Hindi agad sumagot si Arturo.
“Si Senator Luis.”
Napapikit si Claire.
“Bakit ginawa iyon ni Papa?”
“May kailangang ilabas sa Palasyo nang walang pangalan,” sagot ni Arturo. “Selyadong papeles lamang ang nakita ko. Si Tomas ang nakatalang tatanggap.”
Nagsalita si Gabriel mula sa himlayan.
“Mga papeles iyon para sa paglipat ni Jiro. Si Tomas ang nagdala kay Esther.”
“Kung gayon, ginamit ni Luis ang clearance upang protektahan ang ruta,” sabi ni Ariel.
“Posible,” sagot ni Jiro. “Pero hindi pa natin alam kung ano ang alam niya noon.”
Tumingin si Monet kay Arturo.
“Paano naging permanenteng pagkatao si Marco Leon?”
“Dumating si Renato Salcedo bago matapos ang araw. Pinagawa niya ang birth certificate, school record, military service, at permanenteng clearance. Nagbanta siyang mawawala ang pamilya ko kapag binura ko iyon.”
“Ang mukha ng anak niya ang inilagay kalaunan?” tanong ni Vega.
Tumango si Arturo.
“Maraming gumamit sa pangalan. Pero ang lalaking may singsing ang huling humawak sa pangunahing badge.”
Nasa himlayan ang badge. Nakatakas naman ang lalaki, dala pa rin ang singsing ni Rafael.
“Huwag gagalawin ang metal na plato,” utos ni Monet. “Mananatiling magkahiwalay ang dalawang susi.”
“Bakit ka bumalik sa archive?” tanong niya kay Arturo.
“May dumating na utos sa lumang linya. Sunugin ko raw ang talaan bago kayo makarating.”
“Pero hindi mo sinunog.”
Iniharap ni Arturo ang makapal na libro sa camera.
“Nakita ko ang huling isinulat.”
Binuksan niya ang pahinang may tatak na MARCO LEON. Nandoon ang mga lumang paggamit ng clearance. Sa pinakailalim, may bagong sulat na idinagdag matapos ang libing ni Luis.
Pinalaki ni Vega ang larawan.
ISINILIPAT: ORIHINAL NA KABAONG.
DESTINASYON: LUMANG CAMPAIGN OFFICE, SAN JUAN.
Nanigas si Claire. Doon nagsimula ang political life niya; doon ang huling hindi kumpirmadong galaw ni Salcedo. Tumingin si Monet sa mapa.
“Ihanda ang mga sasakyan.” /Itutuloy sa susunod na kabanata