Kabanata 130: Ang ikaapat na katok
Masakit ang pagkakagapos sa mga kamay ni Monching, pero mas mabigat ang tanong na paulit-ulit sa isip niya: nasaan si Tomas?
Malinaw sa alaala niya ang huling nangyari sa ilalim ng San Juan. Ipinatanggal ni Tomas ang tali niya matapos matuklasang kompromisado ang aparatong nakakabit sa kaniya. Dalawang tauhan ang naghatid sa kanila sa makitid na lagusan. Bago sila makarating sa labasan, namatay ang mga ilaw.
May dalawang mahinang putok. Itinulak siya ni Tomas sa gilid. Pagkatapos, may tumama sa batok niya.
Pagmulat niya, nakatali na siya sa driveway ng Gabriel Serrano Foundation. Wala si Tomas. Wala rin ang dalawang tauhan nito. Kaya hindi niya alam kung iniligtas siya ni Tomas, isinuko, o nabiktima rin.
Sa harap niya, nakatutok ang kamera. Sa dibdib niya nakasabit ang karatulang nag-uutos na dalhin sina Nicole at Jiro at hayaang si Christian ang maghatid.
Iginalaw ni Monching ang kanang paa—tatlong maikling kumpas, saka isa.
Apat.
Kompromisado ang lugar.
Kilala niya ang lumang senyas. Tatlong katok para sa ligtas na ruta. Apat kapag may naghihintay na bitag. Iyon lang ang kaya niyang sabihin nang hindi gumagalaw ang bibig.
Umaasa siyang nakita ni Claire.
Kilalang-kilala ni Monching ang babae. Hindi susugod si Claire nang walang paghahanda, ngunit hindi rin nito tatalikuran ang sinumang hawak ng kalaban. Iyon mismo ang dahilan kaya siya inilantad sa driveway. Hindi siya ang pangunahing bihag. Isa siyang pain na siguradong susundan ng inang matagal nang binabantayan nila.
May lalaking lumabas mula sa gusali. Suot nito sa kanang hintuturo ang singsing ni Rafael. Siya ang lalaking nakita sa CCTV sa Tatalon.
Ngunit hindi iyon ang unang pagkakataong nakita siya ni Monching.
Naroon din ang lalaki sa libing ni Senator Luis. Nakatayo ito sa likod ng mga tauhan ng punerarya, nakasuot ng puting guwantes. Noon, inakala ni Monching na isa lamang itong bantay. Ngayon niya naunawaang itinago nito ang singsing.
Tumunog ang radyo sa baywang ng lalaki.
“Nabuksan na ang silid sa La Vista,” sabi ng boses. “May tao nga sa loob.”
Nanigas si Monching.
Naalala niya ang mga gabing inuutusan siya ni Luis na mag-iwan ng pagkain sa lumang silid. Hindi siya pinahihintulutang pumasok. Kinabukasan, laging walang laman ang bandeha kahit wala si Luis sa mansyon.
Akala niya noon ay lihim na tauhan lamang iyon.
“Nasaan ang tala?” tanong ng lalaking may singsing.
“Wala sa silid,” sagot ng nasa radyo. “Sabi niya, nakay Claire ang huling pahina.”
Dumapo ang tingin ng lalaki kay Monching. Lumapit ito at yumuko.
“Ano ang sinabi mo sa kanila gamit ang paa mo?”
“Pinulikat ako,” sagot ni Monching.
Ngumiti ang lalaki, saka dinaganan ang kanang paa niya. Hindi natinag si Monching. Mas mahalaga ngayong malaman ni Claire na ang bitag ay hindi lamang para kina Jiro at Nicole.
“Dalhin dito ang nakatira sa silid ni Luis,” utos ng lalaki sa radyo. “Kapag dumating si Claire, iharap ninyo sa kaniya.”
“Bakit?”
Dahan-dahang tumingin sa kamera ang lalaki.
“Dahil siya ang nakakita kung sino ang tunay na nag-utos na iligtas si Jiro.” /Itutuloy sa susunod na kabanata